Our small English supplement | BURNXIT edition

stags-hens-and-bunnies641

After EUROXIT disgrace

After BREXIT edition

Dear fucking English bastards,

Wherever you live, even those that live on our island, you really fucked it up this time. Your Brexit has opened the askos of Mr Aeolos and believe me Aeolos does not fucking joke. From now and on you will go back to your usual British selves. You will come to Ayia Napa peeing, vomiting and shitting every fucking day until even the scambacks Ayianapites will be sick of you. In fact the upcoming elite will sphonge their bums with that twenty pound note with the queen bitch on the front.

Now you will have to get ready to kiss the arse of the Scots, the Irish and the Welsh and say goodbye to them. It is a well-known fact that the bums of the Scots stink like hell. In fact you will need a visa to visit the Edinburgh theatre festival and if you are caught smoking a joint you could well spent the night looking under the skirt or kilt of a butch Scottish prison ward. It is a well known fact that Scottish wards have a habit of raping English prisoners. You will be left with the Pakis and Indians and the Albanian mafia eating your bangers and mash (if you can afford them) in the old working cafes of your cities. We are not condemning you for leaving the EU, you for once acted wisely, in fact we want to leave as well, not because we hate shitface Merkel, but because you were there until recently and is a well known fact that wherever you’ve been, the place fucking stings and is rotten like the balls of your prince Philip. You are the scum of the earth. You got in the EU with the dream that your ppezevengis Turkey will soon join. Now you got out because you don’t want the fucking Turkish Muslims taking over your hospitals and welfare service. Suddenly the Turks are not so good. You want to go your own way and we will respect your referendum even though you fucking swines did not respect our referendum. That’s how you are a nation of shillopoushtos. While you were in the EU the percentage of gays and the rest of anomalies dropped from 52% of men to 45%. Now that you are out you will reach the 60% mark. That is why your fucking high commission spends thousands of pounds every year in buying t-shirts and other memorabilia for the Cyprus GAY PARADE. That is why your high commisioner gives orders to all the staff and their relatives to attend the gay parade.

Your problems in Cyprus and the world now begin. There is going to be a Brexit in Cyprus as well. To be more precise it’s going to be a BURNXIT. We are going to burn you to the fucking ground until you say TTOBE. There’s not going to be a referendum. We are going to chack you out once and for all. You will burn and your fatty bodies will shring to nonentity. You will go to hell and come back with the people of the so called commonwealth poking your eyes out and sticking kourkoutaes up you bums. Perhaps then you will remember Afxentiou, Matsis and the young freedom fighters that your Queen sent to the gallows. Cunts. May your blood become avlagin.

ΕΝΩΣΙΣ Ιουνίου

P.S.: Do not forget we are twice the population of Iceland. Thus if England 1 – Iceland 2, now it’s going to be BRITISH EMPIRE 1 – CYPRUS 5. Gamo tin ratsan sas gamo.

Advertisements

Τιβίατρος | Τρία καταθλιπτικά σχόλια

201013103452_2003_0_2_3

Γιορτές κατανάλωσης

  • Τελείωσαν λένε οι γιορτές, μόνο που γιορτές δεν κάναμε. Όλοι ασθενείς και μη, στα μωλ την βγάλαμε, για να γιορτάσουμε τη γέννηση του Χριστού. Του Χριστού που δεν είναι πια φτωχός που γεννιέται στη φάτνη των ζώων, αλλά στις τζαμαρίες των σικ καταστημάτων της νήσου. Ενός εξαφανισμένου Χριστού που τη θέση του έχει πάρει ένα βρωμερό γουρούνι εν ονόματι Άγιος Βασίλης, όχι αυτός ο δικός μας ο Καππαδόκης, αλλά αυτός ο ηλίθιος παχύσαρκος από τη χώρα του Άιντα, εκεί ψηλά στα χιόνια, τόσο μα τόσο μακριά από τον χώρο της μεγάλης Μικράς ελληνικής Ασίας.
  • Με τα Τζίνγκολ Μπελς, τα παιδάκια, με τον άσωτο Άη Βασίλη της κόκας και της ηρωίνης και με τα φώτα στραμμένα πάνω μας σαν να είμαστε σταρ της τηλεόρασης, φάγαμε μέχρι σκασμού, άλλοι σαν ασθενείς της κατανάλωσης, άλλοι σαν άρρωστοι ψυχασθενείς ενός παγκοσμιοποιημένου πάρτι. Φάγανε ακόμη και οι φτωχοί, φρόντισαν γι’ αυτούς τα κόμματα, οι φιλανθρωπικές οργανώσεις και η εκκλησία. Φάγανε για να μην ξεχνούν πως είναι φτωχοί, να μην ξεχνούν πως δεν πρέπει κατ’ ουδένα λόγο να αντιδράσουν στην αιτία που τους έχει ρίξει στη φτώχεια.
  • Είχαμε περηφάνια λέει ο Μπιθικώτσης σ’ ένα τραγούδι, όμως αυτό το τραγούδι δεν ακούστηκε πουθενά, όπως και πολλά άλλα ακόμη. Ακόμα και τα κυπριακά κάλαντα φέτος πήγαν περίπατο.
  • Καλή χρονιά και μακάρι να ψοφήσει ο Άγιος Βασίλης σας, μακάρι να μην ξαναζήσουμε τέτοιες γιορτές, μακάρι να βρούμε το νόημα της ταπεινής ζωής μας, το νόημα που φωτίζει τις ψυχές μας.

Η αυτονόμηση του κυπριακού σταρσύστεμ

  • Ίσως να το έχετε προσέξει κι εσείς. Η Κύπρος μας, σιγά σιγά αλλά σταθερά, έχει δημιουργήσει ένα δικό της ΣΤΑΡ ΣΥΣΤΕΜ, εντελώς ανεξάρτητο πια από το ελλαδικό. Έχουμε τη δική μας Μελέτη, τη δική μας Μενεγάκη, ακόμη και τη δική μας Πάνια, χωρίς να ξεχνάμε τους δικούς μας Ψινάκηδες, Κωστάλες και Γαβαλάδες. Φυσικά έχουμε και Δανδουλάκηδες και στην υγειά μας βρε παιδιά και ψωνάρες και ψωναράκια. Το ΣΤΑΡ ΣΥΣΤΕΜ αυτό, έδειξε τα δόντια του και την υπάρχουσα ταυτότητά του πολύ πιο έντονα κατά τις γιορτές των Χριστουγέννων με όλα αυτά τα λεγόμενα γιορταστικά προγράμματα των τηλεοπτικών καναλιών μας. Όλα ανεξαιρέτως τα κανάλια είχαν τα δικά τους αστέρια, συνήθως ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν στις κυπριακές ή ελλαδιτικοκυπριακές σειρές, χορευτές και τραγουδιστές των ριάλιτι σόου και διαγωνισμών, τιβι περσόνες όλων των ειδών, από μάγειρες μέχρι καφετζούδες, έως και ππουστούθκια που συνοδεύουν τις σταρ παρουσιάστριες των διαφόρων εκπομπών.
  • Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει τα αστέρια της κυπριακής τηλεόρασης να λάμπουν στους ουρανούς, όμως τι φταίμε εμείς που πρέπει να υποστούμε τη γελοία απόπειρα τους να μας κάνουν να γελάσουμε και να περάσουμε καλά με τα τερτίπια κα τις σαχλαμάρες τους; Θα μου πείτε «άλλαξε κανάλι κύριε». Ναι, αυτό κάναμε, μόνο που όλα τα κανάλια έπνεαν μες στην τρελή κυπριακή χαρά. Γιατί δηλαδή η χαρά να ταυτίζεται με τα ίδια τα τραγούδια και με τις χορευταρούδες των σχολών χορών που γαμούν, με τις χορογραφίες, τη λαϊκή μας παράδοση; Γιατί δηλαδή να μην μπορούμε να ξεχωρίσουμε εάν ένα τραγούδι είναι χασάπικο ή ζεϊμπέκικο, επειδή οι χορευτές χορεύουν κάτι ενδιάμεσο; Γιατί ένα χασάπικο να μετατρέπεται σε τσιφτετέλι επειδή κάποιος ηλίθιος θέλει να παριστάνει τον έξυπνο; Γιατί σε κάθε γιορτή πια πρέπει να είναι απαραίτητη η παρουσία μιας χορεύτριας της κοιλιάς, αυτής της χυδαιότητας που είναι τόσο σέξι όσο τα πόδια μιας όρνιθας; Τι σας έφταιξε το καημένο το χαμηλών τόνων τσιφτετέλι και σε τι σας έφταιξαν οι καρτσιλαμάδες και οι καλαματιανοί;
  • Όλα αυτά τα ελαφρόμυαλα θα ήταν «κιουτ», που λένε και οι μονδέρνοι, αν περιορίζονταν μόνο στις γιορτές, αλλά το ΣΤΑΡ ΣΥΣΤΕΜ λειτουργεί ολόχρονα και όχι μόνο ως «διασκέδαση», αλλά και ως ιδεολογία. Μια ιδεολογία που ενισχύει την κρατική σας υπόσταση, τον κυπριωτισμό και τη νεοκυπριακή βλακεία. Το συμπέρασμα των ΣΤΑΡ είναι πως η μικρή μας Κύπρος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την Ελλάδα, ακόμα και από την Ευρώπη, έχει τα πάντα και μάλιστα εξάγει πολιτισμό στην Ελλάδα, άποψη που εκφέρουν πια και οι Ελλαδίτες αστέρες. Η Κύπρος δεν παράγει πια μόνο πατάτες και απατεώνες που ξεπλένουν χρήματα, αλλά και τραγουδιστές και χορευτές και άλλα ταλαντούχα προϊόντα που λάμπουν. Αυτός ο ιδιότυπος «εθνικισμός» μαζί με τον λαϊκισμό της επαναπροσεγγιστικής αριστεράς, όπου Έλληνες και Τούρκοι του ΡΙΚ τραουδούν τζιαι χορεύκουν τζιαι δουλεύκουν τα λαϊκά επαγγέλματα σαν μια ψυσιή, αναπαράγουν τη σύγχρονη ιδεολογία του νεοκυπριακού συντηρητισμού, την ιδεολογία της αυταπάτης, ότι είμεθα το κέντρο της γης και δεν μας πιάνει κανένας, ούτε καν από τα αρχίδια. Αρχίδια.

Η αποθέωση του κιτς

  • Σαν βαρεθείτε τα κανάλια της Λευκωσίας και θελήσετε να δείτε κάτι πιο καλτ, ανατρέξτε στα κανάλια της Λεμεσού, ειδικά στο PLUS του αγαπημένου μας ΑΚΕΛ. Τώρα, εάν θέλετε να δείτε τηλεόραση με ταυ κεφαλαίο, μη χάσετε την εκπομπή «Όμορφη μέρα», με την πληθωρική Γιώτα Κουφαλίδου. Η Πάνια μπροστά της ωχριά, οι κουτσομπολίστικες καλαμαρίστικες εκπομπές μηδενίζονται και το λεγόμενο τρας τιβί της Αμερικής πάει του κώλου. Η «Όμορφη μέρα» με την Γιώτα, το καραγκιοζούιν και κάτι κοπέλες που παριστάνουν τα μανούλια, είναι σε μια κατηγορία δικής της, χωρίς καμιά άλλη να την ανταγωνίζεται. Είναι η εκπομπή για κάθε Ακελικό που σέβεται τον εαυτό του, φυσικά πάει καλύτερα στους καθυστερημένους Ακελικούς αλλά ποιος βλέπει Plus χωρίς να έχει κάποια καθυστέρηση και δεν εννοούμε μόνο νοητική. Είναι η εκπομπή που βλέπει ο Χριστόφιας με την οικογένειά του και χαριεντίζεται πως ο «κόσμος ο λαϊκός» έχει και λάιφσταϊλ, έχει και τα αστέρια του, έχει και τη σωστή διασκέδασή του.
  • Σας παροτρύνω να δείτε αυτή την εκπομπή, όμως μην πάρετε την παρότρυνσή μου τοις μετρητοίς. Προσοχή, δείτε μόνο 60 με 90 δευτερόλεπτα και παρακαλώ, έχετε τα παιδιά σας σε άλλο δωμάτιο, μην τυχόν και πάρουν μάτι και καταστρέψουν την όρασή τους για πάντα. Προσοχή, εάν ένα μωρό, έστω και τυχαία, δει λίγα λεπτά από αυτή την εκπομπή, μπορεί να μη μεγαλώσει ποτέ, μπορεί ακόμη – και αυτό είναι χειρότερο – να μεγαλώσει, αλλά να μη μάθει ποτέ να αυνανίζεται με τον σωστό άλλο τρόπο.

Β.Φ.

Η γιαγιά του η καλή…

020

Λένε οι Γερμανοί πως ο καθένας έχει τη γιαγιά που του αξίζει και μάλλον έχουν δίκαιο. Διάβασα κι εγώ το κείμενο του Σάββα Παύλου στο ιστολόγιό του (savvaspavlou.wordpress.com) και πραγματικά έφριξα με τα κατορθώματα της γιαγιάς του, αλλά και με τον ελαφρύ τρόπο με τον οποίον αντιμετώπισε το όλο θέμα ο κατά τα άλλα συμπαθής γραφιάς. Τη νύφη της «ππιντοσύνης» της γιαγιάς του δεν την πλήρωσε ούτε η Πάφος ούτε φυσικά η γενέτειρά του, η Κοκκινοτριμιθιά. Τη νύφη της κατοχής την πληρώσαμε εμείς οι πρόσφυγες της Κερύνειας και της Αμμοχώστου. Όμως αυτό δεν μας αφορά προς το παρόν.

Εγώ καταθέτω τη δική μου μαρτυρία, στην οποίαν η δική μου γιαγιά, μόλις έβγαζε τις ελιωτές από τον φούρνο, έβγαινε πάνω στον γάιδαρό της, πήγαινε στα γειτονικά χωριά της Κορόβιας και της Γαληνόπορνης και μοίραζε τις μοσχοβολούσες ελιωτές της στους καημένους Τουρκοκύπριους, μιας κι εμείς δεν είχαμε δικούς μας στη Γιαλούσα. Αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς των δικών μου προγόνων ήταν το εξής: Όταν έγινε η εισβολή, δολοφονήθηκαν μόνο 15 Γιαλουσίτες, ενώ ο αρχικός σχεδιασμός των Τούρκων ήταν να σκοτώσουν 117. Επίσης, το σύνολο των νεκρών της Καρπασίας είναι λιγότερο κατά 82% από τον μέσο όρο των άλλων επαρχιών, πάλι λόγω της ευσπλαχνίας των Τουρκοκυπρίων που έτρωγαν τις ελιωτές της γιαγιάς μου.

Οφείλω επίσης να σας μεταφέρω πως το 1979 στην Κοκκινοτριμιθιά έφαγα μίαν ελιωτή της γιαγιάς του κυρίου Σάββα Παύλου και ευτυχώς, λέω τώρα, που δεν έδινε και στους Τουρκοκύπριους τότε στην Τουρκανταρσία, διότι θα μας έπιαναν όλη την Κύπρο οι Τούρκοι. Τόσο κακοφτιαγμένες ήταν αυτές οι ελιωτές. Ούτε κρεμμυδάκια είχαν ούτε κόλιαντρο φρέσκο ούτε άγρια χόρτα. Άσε που οι ελιές τους είχαν τα χάλια τους τα μαύρα.

Ας μας γίνει το πάθημα μάθημα. Όλοι μαζί ενωμένοι γύρω από τον Πρόεδρό μας Νίκο Αναστασιάδη, να φουρνίσουμε ελιωτές υψηλής ποιότητας, για να φάνε και να σπάσουνε οι αδελφοί μας οι Τουρκοκύπριοι. Αύριο θα τους χρειαστούμε.

Βάσος Φτωχόπουλλος

Μικρό ερώτημα για την Χρυσή Αυγή

dali

Τώρα που έχουν συλλάβει την Χρυσή Αυγή γιατί δεν συλλαμβάνουν και την αριστερά, ειδικά την ηγετική της κλίκα και τους διανοούμενους που τόσα χρόνια έθρεψαν την Χ.Α με τον ανθελληνισμό και τον εθνομηδενισμό τους;

Υ.Γ.

Διερωτώμαι. Τώρα που ο Σαμαράς πήρε φόρα, λες να συλλάβει και το ΑΚΕΛ μιας και είναι και αυτό τρομοκρατικό κόμμα με αρκετές ποινικές υποθέσεις εις βάρος των στελεχών του;

Πω πω παιχνίδια που παίζει η ιστορία. Το μνημονικό σκυλολόι να εμφανίζεται ως ο σωτήρας τους έθνους, ενός έθνους που όλοι αυτοί, δεξιοί και αριστεροί, έχουν συμβάλει στην εξαθλίωσή του.

Λευκό μου σεντονάκι…

734294_457594420972955_1653067883_n

Δεν ήμουν ποτέ του λευκού. Συνήθως την διαμαρτυρία μου την εκφράζω με την αποχή ή με το ΑΚΥΡΟΝ, όπως τις γριές που κάνουν λάθη. Τώρα όμως θα ψηφίσω λευκό, όχι για να δείξω την αγνότητα μου, κανείς από εμάς δεν είναι άμοιρος ευθυνών, αλλά για να μετρήσω κι εγώ μια φορά τα κουκιά μας. Ονειρεύομαι ένα λευκό κοντά στο 20%, που θα κάνει ξένους και δικούς μας να τους σταθεί ολίγον το φαΐ. Να ξέρουν πως το λευκό δεν είναι πια μια διαμαρτυρία ολίγων ανθρώπων, αλλά ένα κίνημα ρωμαλέο και δυνατό, ένα κίνημα που θέτει τις βάσεις για ένα νέο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Για να μπορούμε να παίζουμε χιονοπόλεμο στον ελεύθερο και δικό μας Πενταδάκτυλο, ένα κίνημα που δεν είναι πια εντελώς μειοψηφικό και περιθωριακό. Θα ψηφίσω λευκό για να δούμε μια άσπρη μέρα, για να τιμωρηθούν αυτοί που μαύρισαν την ψυχή μας. Τώρα και αν όλα αυτά είναι δικά μου όνειρα λευκής νυκτός δεν πειράζει, συνηθισμένα τα βουνά από τα άσπρα χιονιά.  Μελαχρινή μου αγάπη το λευκό για σένα.

                       Β.Φ.

Τα τελευταία λεπτά του Χριστόφια…

Μεγάλη επιτυχία του ιστολογίου μας. Εξασφαλίσαμε για σας και δημοσιεύουμε αυτούσιο τον διάλογο του Δημήτρη Χριστόφια με τους συνεργάτες του, κατά τη διεξαγωγή των πέναλτυ στον αγώνα ΑΠΟΕΛ – ΛΥΟΝ. Ευχαριστούμε θερμά τον αστυφύλακα Α.Κ., ο οποίος με μεγάλο προσωπικό ρίσκο και με κίνδυνο να χάσει τη δουλειά του μαγνητοφώνησε με το κινητό του τα λεχθέντα στο Προεδρικό και τα παρέδωσε σε μας απομαγνητοφωνημένα, έτοιμα για δημοσίευση. Ο διάλογος είναι χωρίς συντομεύσεις και χωρίς καμία προσθήκη από εμάς. 

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ, ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ

(ΠΑΡΟΝΤΕΣ: Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Στέφανος Στεφάνου, Νίκος Κατσουρίδης, Ευθύμιος Φλουρέντζος, Πραξούλλα Αντωνιάδου, τρεις αστυφύλακες, δύο της ΚΥΠ και η επίσημη κόρη του Προέδρου, Χριστίνα. Η τηλεόραση στη διαπασών και μόλις έχει τελειώσει και το ημίωρο της παράτασης και πάμε στη διαδικασία των πέναλτυ.)

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Άτε, ρε Κκάλστρομ, σύρ’ του την του ππουστοκαλαμαρά τζιαι να σε δω ρήγαν τζιαι βασιλιάν.

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Μα βάλλεις τζιαι ευτζιές, κύριε Πρόεδρε;

ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Ο παπάς μου βάλλει που ούλλα… έτον, παπά, πιάννει φόραν.

ΕΥΘΥΜΙΟΣ: Άτε, σύρ’ του την! Ναι, ναι, ναι, ναι, κολ, κολ!

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Μπράβο, ρε κοπέλλιν, μπράβο σου, τωρά εν να τα χάσουν τα κοπέλλια τζιαι εν να αρκέψουν τα κλάματα οι ελληναράες… Ρε Στεφάνου, γράψε στο μήνυμά μου ότι είμαστε περήφανοι για την έως τώρα πορεία… Αλλά περίμενε τζιαι πάει τζιείνος ο Αΐρτος. Άτε, ρε μιγά, πάνω που την μπάρρα να πάθουν καρδιακήν τα λέσια!

ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Οι φασίστες…

ΠΡΑΞΟΥΛΛΑ: Μα, εν Κυπραίος ο Αΐρτος;

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Φάουσαν, κόρη Πραξούλλα, ααα γαμώ το, έβαλεν το, εν το πιστεύκω. Άμαν εν έτοιμοι να σιουττάρουν εν θέλω κανένας να μιλά. Ποιος εν τούτος, ρε Φτυμή;

ΕΥΘΥΜΙΟΣ: Εν ο Λυσαντρής  Λόπεζ.

ΠΡΑΞΟΥΛΛΑ: Μα ο άντρας της Λόπεζ εν ποδοσφαιριστής;

ΕΥΘΥΜΙΟΣ: Εν είμαι σίουρος.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Φκάρτε φάουσαν να δούμεν είντα μπου εν να κάμει. Έλα, ρε φιλούιν, μες το γάμμα του Χιώτη, έλα σφήνωσ’ την θκιαολε ήβρεν την μπάρρα ο σκατομαυρος  ευτυχώς εμπηκεν μεσα … κολ, κολ, κολ! Μπράβο, ρε κοπέλλιν, μπράβο σου! Λλίον ήταν να πάθω καρδιακή, ρε Φτυμή. Τούτοι οι μαύροι εννάν το τέλος μου, αλλά είδες που ο Χιώτης εχτυπιέτουν πάνω του, έσπασεν αλόπως.

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Τωρά εν να καταρρεύσουν οι φασιστές.

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ Α: Μα, κύριε Πρόεδρε, εν είμαστεν με την κυπριακήν ομάδα;

ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι!

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Άτε, Χριστίνα μου, κανεί… Εσύ, ρε αστυνομικούιν, που τους είδες τους Κυπραίους μες στους λαστιχάρηες; Μία είναι η ομάδα η κυπριακή, η ομάδα του λαού.

ΠΡΑΞΟΥΛΛΑ: Ο άντρας μου εν με την ΑΕΛ…

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Έτον, ετοιμάζεται… Ποιος εν τούτος, ρε Στέφανε;

ΕΥΘΥΜΙΟΣ: Αλόπως εν ο Σατσιάς.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Εν ο νους σου τζι εσατσιάστηκε, ρε Φτυμή, άτε φκάρτε φάουσαν… Άτε, ρε μιτσή, σύρ’ το πας στον πορτάρη τζιαι του γρόνου λαλώ του Μιρτιάδη τζιαι φέρνει σε σε μας… Θκιάολε μαύρε έβαλεν το γαμώ τη ράτσαν του γαμώ! Μα τούτοι εβάλαν σκοπό να με πιάει η συγκοπή. Εν καταλαβαίνουν ότι κάμνουν μου μεγάλην ζημιάν; Εν ημπορώ, ρε Στεφάνου, ελάλουν σου το ότι άνοιξεν ο κώλος τους τζι εσού, ατού ο Γαβρίλης, αποκλείεται να κερδίσουν!

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Μεν στενοχωρκέσαι, κύριε Πρόεδρε, ηρέμησε εν να τους κανονίσει ο Κομής.

ΠΡΑΞΟΥΛΛΑ: Ποιος;

ΕΥΘΥΜΙΟΣ: Ο Κουμής.

ΠΡΑΞΟΥΛΛΑ: Μα έσιει μαύρους Κυπραίους;

ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, εν εντάξει να πάω να κατουρήσω;

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Ναι, αλλά πρώτα σήκωσ’ το σελλίν, όι να μου το λερώσεις πάλε τζιαι φάουσαν να δούμεν… Άπαναϊα μου, άπαναϊα μου!

ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Εμπήκεν, παπά, εμπήκεν! Μα άδε τον Χιώτη, εν απαρηγόρητος.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Εν ημπορώ, εν ημπορώ, εβαρτήκαν τούτοι οι σκατόμαυροι να με κάμουν καρδιακό! Ήταν ανάγκη να περιμένει τα ππέναρτυς να βάλει κολ ο κατράς, ο μαύρος, ο αράπης; Μα είντα αράπης εν τούτος; Εν σαν το πετρέλαιο σου, κόρη Πραξούλλα.

ΠΡΑΞΟΥΛΛΑ: Όντως, εν πολλά μαύρος!

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Φέρ’ μου κανένα χάπι, ρε Στεφάνου.

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Που τα κοτσιινούθκια, που τα πρασινούθκια οξά που τα ασπρούθκια, κύριε Πρόεδρε;

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Φέρ’ μου μιαν ποικιλίαν… Ποιος εν τούτος ο καστρίσιης που ετοιμάζεται τωρά;

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Εν ο Αλεξάντρου, κύριε Πρόεδρε.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Άτε, γιε μου, κάμε μου τη χάρη τζιαι κουτσούφλα τζιαι στείλε τη μάππαν στην εξέδραν. Λυπήθου με, είμαι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εκλέξατε με για μια πενταετία, αφήστε με να τελειώσω τη θητεία μου τζιαι ύστερα κλείω τα μμάθκια μου, εν ημπορώ να χωρώ.

ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ: Γαμώ το, εβάλαν το, εγαμήσαν μας!

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Έβαλεν το… Γαμώ τη ράτσαν του, γαμώ το χωρκόν του τζιαι την φάραν του, γαμώ τον θκιάολον του τζιαι τες νύφες του τζιαι τες κουμέρες του τζιαι τες θκειάες του τζιαι ούλλον του το σόι!

ΠΡΑΞΟΥΛΛΑ: Μα αντέχεις τόσο πολλά, κύριε Πρόεδρε;

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Εν ημπορώ, πιάστε την τζιαι πάρτε την αλλού, δαμέ παίζεται η τύχη του Δημήτρη Χριστόφια τζιαι του κόμματός του τζιαι τούτη αμφισβητεί το γαμιλλίκκιν μου…

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Ήρεμα, κύριε Πρόεδρε, έλα τα χάπια σου.

ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Παπά, εν τρία τρία, μεν μαραζώνεις α. Έτον, εν τούτος που τους έβαλεν το κολ εις στην Γαλλίαν.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Λαλείς να τηλεφωνήσω του Σαρκοζί; Που εν η Έρση; Γιατί έχω ταχυπαλμίες; Γιατί επρηστήκαν τα πόθκια μου;

ΕΥΘΥΜΙΟΣ: Έχε εμπιστοσύνη στον Λα Γκαζέτ.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Άτε, ρε μαυρή, σε παρακαλώ, βάρ’ τους το τωρά να κλάσουν πατάτες, άτε βούρα καλά, έτσι μπράβο… ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!! Μανά ααααα μανά ααααα μανά ααααααμάν, εν ημπορώ, οξυγόνον, εν ημπορώ!

ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Γλήορα, το οξυγόνον!

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ Α (ολίγον χαιρέκακα): Μα νομίζω επήρεν το στο Κελλάκι.

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Έσιει σπέαρ μες στο μπάνιο, δίπλα που τα πράσινα παπάκια του…

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Ποιος εν τούτος; Εν θωρώ καλά…

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Εν ο Μακεδόνας ο Τρισκόφσκι.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Άτε, ρε σύντροφε, δώστε τους καλαμαράες μες στ’ αφκιά να πήξει η βάκλα τους σιούτταρε το έξω σε παρακαλώ, σε παρακαλώ τζιαι υπόσχομαι να είμαι ο πρώτος που εν να σας αναγνωρίσω εάν πάρετε το όνομα Μακεδονία.

ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Παπά, πε του Κατσουρίδη να πάει έξω πέρκι αλλάξει λλίον η τύχη μας.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Ρε Κατσουρίδη, πήαιννε έξω ολάν. Άπαναϊα μου, έβαλεν το που να πα στ’ ανάθθεμα να πάει, έβαλεν το ο σκατάς. Εν ημπορώ, επάγωσεν το αριστερό μου σιέριν, όι εν το δεξίν, τζιαι, Χριστίνα μου, εν ηνοιώθω τα πόθκια μου, εν να φυρτώ.

ΕΥΘΥΜΙΟΣ: Κράτα καλά, κύριε Πρόεδρε, έχουμεν σε ανάγκην ακόμα!

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Έσιει κανέναν άλλον που την ΕΔΕΚ που θέλεις να έρτει ποδά; Εν ημπορώ, πόσα πόσα τωρά;

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Πρέπει τωρά να σκοράρουν, κύριε Πρόεδρε, αλλιώς χαιρέτα μας τον πλάτανον.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Εν εμέναν που ννα  σιερετισετε τζιαι οι τον πλάτανον. Ποιος εν τούτος ο μαύρος; Τηλεφώνα του Συλικιώτη να του δώκει ολάν άλλο κανέναν επίδομαν, πέρκι το βάλει, πέρκιμον σπάσει το πόιν του Χιώτη!

ΕΥΘΥΜΙΟΣ: Εν ο Παστός.

ΠΡΑΞΟΥΛΛΑ: Μα πόσους μαύρους Κυπραίους έχουν οι Γάλλοι;

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Κόρη Πραξούλλα, γαμώ τον θκιάολο σου, φκάλε φαουσαν τζιαι ζιλικουρτην ! Πέρκι το βάλει… Τι έγινεν; Εθόλωσεν το μάτι μου, εθόλωσεν τζι ο νους μου.

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Απόκρουσεν ο Χιώτης τζι επροκριθήκαν, κύριε Πρόεδρε.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Η τζιεφαλή μου γυρίζει, γυρίζει τζι η κκελλέ μου… Λαλούν πως τα μελαχρινά…

ΕΥΘΥΜΙΟΣ: Εκάτσαμεν πάνω!

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Βάρτε μου λλίον τζιέλλιν τζιαι εστέγνωσεν το πουλλίν μου.

ΠΡΑΞΟΥΛΛΑ: Πως δηλαδή εν να βουττήσουμεν το πουλλίν του μέσα στο τζιέλλι; Πρώτη φορά ακούω έτσι πράμαν.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Εβίρα μια στα πανιά, εβίρα θκυο…

ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ: Εγαμήσαν μας!

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ (συνέρχεται λίγο): Τι έγινε, ρε Στέφανε;

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Εχάσαμεν, κύριε Πρόεδρε, απέκρουσε ο Χιώτης.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Ελάλουν σας το να θκιώξουμεν ούλλους τους καλαμαράες τζι εν με ακούατε. Ελάλουν σας ότι εν τούτοι που εν να μας καταστρέψουν τζιαι εσείς τον χαβά σας. ΑΑΑΑΑΑΑ! Πονώ πολλά! Εν τούτοι που φταιν! ΚΑΛΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΝΕΚΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ… Α νομίζω, Χριστίνα μου, νομίζω εν να πεθάνω… Ααα η καρκιά μου, εν να πεθάνω εν να………… (ο Πρόεδρος φαίνεται σαν τον νεκρό).

ΠΡΑΞΟΥΛΛΑ: Μάνα μου, αν επέθανεν ο Πρόεδρος σημαίνει πως είναι ΚΑΛΟΣ. Είπεν το, καλός Έλληνας ο νεκρός Έλληνας.

ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ (μίσιη μου στενοχωρημένος): Δεν πεθαίνουν τα αθάνατα πουλιά μα κελαηδούν στην απόλυτη ερημιά…

ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Καζαντζάκης, έννεν;

ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Εν Νταλάρας νομίζω.

ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ: Να τον πάρουμε στο νοσοκομείον μάλλον…

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: Εν επέθανα ακόμα, ρε Καζαμία.

Κανείς δεν γνωρίζει εάν ο Πρόεδρος είναι νεκρός. Εάν όντως είναι εμείς δεν υπάρχει περίπτωση να μην στείλουμε συλλυπητήριο τηλεγράφημα.