Κώστας Βίρβος

virv

Απ’ των Ελλήνων τις καρδιές
Βγαίνει φωνή σαν λάβα
Φωνάζουν για την Κύπρο μας
Που την κρατάνε σκλάβα.

Η Κύπρος είναι ελληνική
Κι όλη η Ελλάδα την πονεί
Θέλουν δεν θέλουν γρήγορα
Θα μας τη δώσουνε ξανά.

Έφυγε στις 6 Αυγούστου ένας από τους πιο σημαντικούς στιχουργούς του λαϊκού μας τραγουδιού, ο Κώστας Βίρβος. Πολλά θα γραφτούν για τη ζωή και το έργο του. Εμείς οφείλουμε να φωτίσουμε όσο μπορούμε τη σχέση του με την Κύπρο, μια σχέση που άρχισε από πολύ παλιά, ήδη από  τη δεκαετία του ’50, και διήρκεσε μέχρι τα τελευταία χρόνια.

Έγραψε πολλά τραγούδια για την Κύπρο με αποκορύφωμα το τραγούδι Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ, που τόσο άψογα τραγούδησε ο Καζαντζίδης, αλλά και η Γιώτα Λύδια στην πρώτη του εκτέλεση. Πολλά από αυτά τα τραγούδια δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστά, διότι δεν αναφέρονται άμεσα στην Κύπρο, όπως το τραγούδι Η ΚΥΠΡΟΣ ΛΕΥΤΕΡΩΘΗΚΕ, Η ΚΥΠΡΙΩΤΟΠΟΥΛΑ, O MEMETΗΣ. Τα τραγούδια αυτά είναι συνήθως αλληγορικά (ΘΑ ΚΛΑΨΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ, ΕΝΑΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΞΑΓΡΥΠΝΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΔΕΛΦΙΑ) και χρησιμοποιούν το γνωστό μοτίβο της μάνας και της κόρης ή της μάνας που αγωνιά για το παιδί της. Ο Βίρβος μού είχε εξομολογηθεί κάποτε πως ούτε ο ίδιος δεν θυμόταν πλέον ποια από τα τραγούδια του αναφέρονταν στην Κύπρο. Πολλά, δε ούτε που πέρασαν την λογοκρισία.

Τα τραγούδια αυτά είχαν τότε μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα. Ήταν η εποχή κατά την οποία ο κόσμος αγωνιούσε πολύ για την Κύπρο και το μοτίβο του ανεκπλήρωτου ονείρου συγκινούσε όλο τον λαό, μιας και η κατοχή και ο εμφύλιος, με όλα τα δεινά που επέφεραν στον τόπο, ήταν ακόμη πολύ νωπά στη μνήμη των ανθρώπων.

Τα τραγούδια του Βίρβου, ακόμα και πριν τον αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α., είχαν ιδιαίτερη επιτυχία και στην Κύπρο. Θυμάμαι σε εκδήλωση που συνδιοργανώσαμε με τους συνδέσμους αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α. προς τιμή του Κώστα Βίρβου, τους ηλικιωμένους πια αγωνιστές να ξέρουν και να τραγουδούν μαζί με την ορχήστρα ΟΛΑ τα τραγούδια.

Στην εκδήλωση εκείνη είχαμε καλέσει για να τιμήσουν τον στιχουργό και μέλη της κυβέρνησής μας, πού τέτοιες ευαισθησίες όμως. Προσπάθησα άπειρες φορές, αλλά χωρίς επιτυχία, να πείσω κάποιους κυβερνητικούς να τιμήσει επίσημα η Κύπρος τον Κ. Βίρβο. Μάταια. Ας ελπίσουμε τώρα, με τον θάνατό του, να συγκινηθεί κάποιος και να δώσει το όνομά του σε κάποιο δρομάκι της νήσου κι ας είναι σε συνοικισμό προσφύγων, ας είναι σε ένα στενό και ασήμαντο δρομάκι.

Καλό σου ταξίδι, κύριε Βίρβο και σ’ ευχαριστούμε.

Advertisements