Τιβίατρος | Τρία καταθλιπτικά σχόλια

201013103452_2003_0_2_3

Γιορτές κατανάλωσης

  • Τελείωσαν λένε οι γιορτές, μόνο που γιορτές δεν κάναμε. Όλοι ασθενείς και μη, στα μωλ την βγάλαμε, για να γιορτάσουμε τη γέννηση του Χριστού. Του Χριστού που δεν είναι πια φτωχός που γεννιέται στη φάτνη των ζώων, αλλά στις τζαμαρίες των σικ καταστημάτων της νήσου. Ενός εξαφανισμένου Χριστού που τη θέση του έχει πάρει ένα βρωμερό γουρούνι εν ονόματι Άγιος Βασίλης, όχι αυτός ο δικός μας ο Καππαδόκης, αλλά αυτός ο ηλίθιος παχύσαρκος από τη χώρα του Άιντα, εκεί ψηλά στα χιόνια, τόσο μα τόσο μακριά από τον χώρο της μεγάλης Μικράς ελληνικής Ασίας.
  • Με τα Τζίνγκολ Μπελς, τα παιδάκια, με τον άσωτο Άη Βασίλη της κόκας και της ηρωίνης και με τα φώτα στραμμένα πάνω μας σαν να είμαστε σταρ της τηλεόρασης, φάγαμε μέχρι σκασμού, άλλοι σαν ασθενείς της κατανάλωσης, άλλοι σαν άρρωστοι ψυχασθενείς ενός παγκοσμιοποιημένου πάρτι. Φάγανε ακόμη και οι φτωχοί, φρόντισαν γι’ αυτούς τα κόμματα, οι φιλανθρωπικές οργανώσεις και η εκκλησία. Φάγανε για να μην ξεχνούν πως είναι φτωχοί, να μην ξεχνούν πως δεν πρέπει κατ’ ουδένα λόγο να αντιδράσουν στην αιτία που τους έχει ρίξει στη φτώχεια.
  • Είχαμε περηφάνια λέει ο Μπιθικώτσης σ’ ένα τραγούδι, όμως αυτό το τραγούδι δεν ακούστηκε πουθενά, όπως και πολλά άλλα ακόμη. Ακόμα και τα κυπριακά κάλαντα φέτος πήγαν περίπατο.
  • Καλή χρονιά και μακάρι να ψοφήσει ο Άγιος Βασίλης σας, μακάρι να μην ξαναζήσουμε τέτοιες γιορτές, μακάρι να βρούμε το νόημα της ταπεινής ζωής μας, το νόημα που φωτίζει τις ψυχές μας.

Η αυτονόμηση του κυπριακού σταρσύστεμ

  • Ίσως να το έχετε προσέξει κι εσείς. Η Κύπρος μας, σιγά σιγά αλλά σταθερά, έχει δημιουργήσει ένα δικό της ΣΤΑΡ ΣΥΣΤΕΜ, εντελώς ανεξάρτητο πια από το ελλαδικό. Έχουμε τη δική μας Μελέτη, τη δική μας Μενεγάκη, ακόμη και τη δική μας Πάνια, χωρίς να ξεχνάμε τους δικούς μας Ψινάκηδες, Κωστάλες και Γαβαλάδες. Φυσικά έχουμε και Δανδουλάκηδες και στην υγειά μας βρε παιδιά και ψωνάρες και ψωναράκια. Το ΣΤΑΡ ΣΥΣΤΕΜ αυτό, έδειξε τα δόντια του και την υπάρχουσα ταυτότητά του πολύ πιο έντονα κατά τις γιορτές των Χριστουγέννων με όλα αυτά τα λεγόμενα γιορταστικά προγράμματα των τηλεοπτικών καναλιών μας. Όλα ανεξαιρέτως τα κανάλια είχαν τα δικά τους αστέρια, συνήθως ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν στις κυπριακές ή ελλαδιτικοκυπριακές σειρές, χορευτές και τραγουδιστές των ριάλιτι σόου και διαγωνισμών, τιβι περσόνες όλων των ειδών, από μάγειρες μέχρι καφετζούδες, έως και ππουστούθκια που συνοδεύουν τις σταρ παρουσιάστριες των διαφόρων εκπομπών.
  • Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει τα αστέρια της κυπριακής τηλεόρασης να λάμπουν στους ουρανούς, όμως τι φταίμε εμείς που πρέπει να υποστούμε τη γελοία απόπειρα τους να μας κάνουν να γελάσουμε και να περάσουμε καλά με τα τερτίπια κα τις σαχλαμάρες τους; Θα μου πείτε «άλλαξε κανάλι κύριε». Ναι, αυτό κάναμε, μόνο που όλα τα κανάλια έπνεαν μες στην τρελή κυπριακή χαρά. Γιατί δηλαδή η χαρά να ταυτίζεται με τα ίδια τα τραγούδια και με τις χορευταρούδες των σχολών χορών που γαμούν, με τις χορογραφίες, τη λαϊκή μας παράδοση; Γιατί δηλαδή να μην μπορούμε να ξεχωρίσουμε εάν ένα τραγούδι είναι χασάπικο ή ζεϊμπέκικο, επειδή οι χορευτές χορεύουν κάτι ενδιάμεσο; Γιατί ένα χασάπικο να μετατρέπεται σε τσιφτετέλι επειδή κάποιος ηλίθιος θέλει να παριστάνει τον έξυπνο; Γιατί σε κάθε γιορτή πια πρέπει να είναι απαραίτητη η παρουσία μιας χορεύτριας της κοιλιάς, αυτής της χυδαιότητας που είναι τόσο σέξι όσο τα πόδια μιας όρνιθας; Τι σας έφταιξε το καημένο το χαμηλών τόνων τσιφτετέλι και σε τι σας έφταιξαν οι καρτσιλαμάδες και οι καλαματιανοί;
  • Όλα αυτά τα ελαφρόμυαλα θα ήταν «κιουτ», που λένε και οι μονδέρνοι, αν περιορίζονταν μόνο στις γιορτές, αλλά το ΣΤΑΡ ΣΥΣΤΕΜ λειτουργεί ολόχρονα και όχι μόνο ως «διασκέδαση», αλλά και ως ιδεολογία. Μια ιδεολογία που ενισχύει την κρατική σας υπόσταση, τον κυπριωτισμό και τη νεοκυπριακή βλακεία. Το συμπέρασμα των ΣΤΑΡ είναι πως η μικρή μας Κύπρος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την Ελλάδα, ακόμα και από την Ευρώπη, έχει τα πάντα και μάλιστα εξάγει πολιτισμό στην Ελλάδα, άποψη που εκφέρουν πια και οι Ελλαδίτες αστέρες. Η Κύπρος δεν παράγει πια μόνο πατάτες και απατεώνες που ξεπλένουν χρήματα, αλλά και τραγουδιστές και χορευτές και άλλα ταλαντούχα προϊόντα που λάμπουν. Αυτός ο ιδιότυπος «εθνικισμός» μαζί με τον λαϊκισμό της επαναπροσεγγιστικής αριστεράς, όπου Έλληνες και Τούρκοι του ΡΙΚ τραουδούν τζιαι χορεύκουν τζιαι δουλεύκουν τα λαϊκά επαγγέλματα σαν μια ψυσιή, αναπαράγουν τη σύγχρονη ιδεολογία του νεοκυπριακού συντηρητισμού, την ιδεολογία της αυταπάτης, ότι είμεθα το κέντρο της γης και δεν μας πιάνει κανένας, ούτε καν από τα αρχίδια. Αρχίδια.

Η αποθέωση του κιτς

  • Σαν βαρεθείτε τα κανάλια της Λευκωσίας και θελήσετε να δείτε κάτι πιο καλτ, ανατρέξτε στα κανάλια της Λεμεσού, ειδικά στο PLUS του αγαπημένου μας ΑΚΕΛ. Τώρα, εάν θέλετε να δείτε τηλεόραση με ταυ κεφαλαίο, μη χάσετε την εκπομπή «Όμορφη μέρα», με την πληθωρική Γιώτα Κουφαλίδου. Η Πάνια μπροστά της ωχριά, οι κουτσομπολίστικες καλαμαρίστικες εκπομπές μηδενίζονται και το λεγόμενο τρας τιβί της Αμερικής πάει του κώλου. Η «Όμορφη μέρα» με την Γιώτα, το καραγκιοζούιν και κάτι κοπέλες που παριστάνουν τα μανούλια, είναι σε μια κατηγορία δικής της, χωρίς καμιά άλλη να την ανταγωνίζεται. Είναι η εκπομπή για κάθε Ακελικό που σέβεται τον εαυτό του, φυσικά πάει καλύτερα στους καθυστερημένους Ακελικούς αλλά ποιος βλέπει Plus χωρίς να έχει κάποια καθυστέρηση και δεν εννοούμε μόνο νοητική. Είναι η εκπομπή που βλέπει ο Χριστόφιας με την οικογένειά του και χαριεντίζεται πως ο «κόσμος ο λαϊκός» έχει και λάιφσταϊλ, έχει και τα αστέρια του, έχει και τη σωστή διασκέδασή του.
  • Σας παροτρύνω να δείτε αυτή την εκπομπή, όμως μην πάρετε την παρότρυνσή μου τοις μετρητοίς. Προσοχή, δείτε μόνο 60 με 90 δευτερόλεπτα και παρακαλώ, έχετε τα παιδιά σας σε άλλο δωμάτιο, μην τυχόν και πάρουν μάτι και καταστρέψουν την όρασή τους για πάντα. Προσοχή, εάν ένα μωρό, έστω και τυχαία, δει λίγα λεπτά από αυτή την εκπομπή, μπορεί να μη μεγαλώσει ποτέ, μπορεί ακόμη – και αυτό είναι χειρότερο – να μεγαλώσει, αλλά να μη μάθει ποτέ να αυνανίζεται με τον σωστό άλλο τρόπο.

Β.Φ.

Advertisements