Τούρτες | ΕΝΩΣΙΣ Αυγούστου

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Πήγα πρόσφατα σε δύο κηδείες. Στη Λεμεσό, μέχρι να βρούμε την εκκλησία που ψάχναμε, βρήκαμε μπροστά μας αρκετές εκκλησίες-ΤΟΥΡΤΕΣ. Τέτοια κατάντια δεν ξαναγνώρισε η Ορθοδοξία σ’ αυτόν τον τόπο. Στην εκκλησία που έγινε η κηδεία, του Αγίου Στυλιανού στη Λινόπετρα –άλλη μία τούρτα– δέσποζε στα πατώματα το μάρμαρο, λες και βρισκόμασταν σε παραλιακό ξενοδοχείο. Μάλιστα, τους κίονες στο εσωτερικό της εκκλησίας τους έβαψαν με χρώματα για να μοιάζει με μάρμαρο Ιταλίας. Το απόλυτο ΚΙΤΣ, με τις τόσες πολλές τοιχογραφίες να φαίνονται γελοίες. ΔΕΝ ξέρω ποιον να ξιτιμάσω γι’ αυτήν την κατάσταση μέσα και έξω από τις εκκλησίες μας. Τους μητροπολίτες, τους παπάδες ή μήπως πια και το ίδιο το ποίμνιο που θέλει τις εκκλησίες να μοιάζουν με προθάλαμους μεγάλων σπιτιών, απ’ αυτά που βλέπουμε στις βραζιλιάνικες σειρές, με πολυελαίους και ό,τι άλλο κακόγουστο φανταστεί ο ανθρώπινος νους;

Στη Λευκωσία, στην εκκλησία του Αποστόλου Βαρνάβα, έπαθα άλλο ένα σοκ. Μπήκα μέσα και νόμιζα πως μπήκα σε χωλ που φιλοξενούσε συνέδριο μασόνων ή τηλεοπτικών ιεραποστόλων της εκκλησίας των Βαπτιστών στην Αμερική. Τέτοια εκκλησία, που να μην είναι καν εκκλησία, δεν έχω ξαναδεί.

Μακαριότατε, κάνω μία παράκληση. Ό,τι ζημιά έγινε, έγινε. Αφήστε τις εκκλησίες πια ήσυχες. Οι εκκλησίες μας, όπως και η Εκκλησία μας, είναι πολύ σοβαρό ζήτημα για να ασχολείται η ιεραρχία μας μαζί της. Αποδείχτηκε από το 1960 και μετά ότι η επίσημη Εκκλησία, ακόμη και όταν ήταν Πρόεδρος ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ΜΟΝΟ ζημιές έχει κάνει. Τι θέλετε να πρωτοθυμηθούμε; Το σπριτς που χρησιμοποιήθηκε για να καλύψει τη «χωριάτικη» πέτρα ή την αφαίρεση των μαρμάρων για να μετατραπούν οι εκκλησίες μας σε ξενοδοχεία με χαλιά και λούσα;

Ούτε να πεθάνουμε με σεμνότητα και αξιοπρέπεια δεν μπορούμε πια. Ούτε να ταφούμε σαν άνθρωποι δεν επιτρέπεται πια. Οι εκκλησίες και τα κοιμητήρια έχουν ωράρια πια. Έλεος!

B.Φ.

Advertisements