Η γιαγιά του η καλή…

020

Λένε οι Γερμανοί πως ο καθένας έχει τη γιαγιά που του αξίζει και μάλλον έχουν δίκαιο. Διάβασα κι εγώ το κείμενο του Σάββα Παύλου στο ιστολόγιό του (savvaspavlou.wordpress.com) και πραγματικά έφριξα με τα κατορθώματα της γιαγιάς του, αλλά και με τον ελαφρύ τρόπο με τον οποίον αντιμετώπισε το όλο θέμα ο κατά τα άλλα συμπαθής γραφιάς. Τη νύφη της «ππιντοσύνης» της γιαγιάς του δεν την πλήρωσε ούτε η Πάφος ούτε φυσικά η γενέτειρά του, η Κοκκινοτριμιθιά. Τη νύφη της κατοχής την πληρώσαμε εμείς οι πρόσφυγες της Κερύνειας και της Αμμοχώστου. Όμως αυτό δεν μας αφορά προς το παρόν.

Εγώ καταθέτω τη δική μου μαρτυρία, στην οποίαν η δική μου γιαγιά, μόλις έβγαζε τις ελιωτές από τον φούρνο, έβγαινε πάνω στον γάιδαρό της, πήγαινε στα γειτονικά χωριά της Κορόβιας και της Γαληνόπορνης και μοίραζε τις μοσχοβολούσες ελιωτές της στους καημένους Τουρκοκύπριους, μιας κι εμείς δεν είχαμε δικούς μας στη Γιαλούσα. Αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς των δικών μου προγόνων ήταν το εξής: Όταν έγινε η εισβολή, δολοφονήθηκαν μόνο 15 Γιαλουσίτες, ενώ ο αρχικός σχεδιασμός των Τούρκων ήταν να σκοτώσουν 117. Επίσης, το σύνολο των νεκρών της Καρπασίας είναι λιγότερο κατά 82% από τον μέσο όρο των άλλων επαρχιών, πάλι λόγω της ευσπλαχνίας των Τουρκοκυπρίων που έτρωγαν τις ελιωτές της γιαγιάς μου.

Οφείλω επίσης να σας μεταφέρω πως το 1979 στην Κοκκινοτριμιθιά έφαγα μίαν ελιωτή της γιαγιάς του κυρίου Σάββα Παύλου και ευτυχώς, λέω τώρα, που δεν έδινε και στους Τουρκοκύπριους τότε στην Τουρκανταρσία, διότι θα μας έπιαναν όλη την Κύπρο οι Τούρκοι. Τόσο κακοφτιαγμένες ήταν αυτές οι ελιωτές. Ούτε κρεμμυδάκια είχαν ούτε κόλιαντρο φρέσκο ούτε άγρια χόρτα. Άσε που οι ελιές τους είχαν τα χάλια τους τα μαύρα.

Ας μας γίνει το πάθημα μάθημα. Όλοι μαζί ενωμένοι γύρω από τον Πρόεδρό μας Νίκο Αναστασιάδη, να φουρνίσουμε ελιωτές υψηλής ποιότητας, για να φάνε και να σπάσουνε οι αδελφοί μας οι Τουρκοκύπριοι. Αύριο θα τους χρειαστούμε.

Βάσος Φτωχόπουλλος

Advertisements