Ευρώπη και Ελληνισμός (4ο μέρος και τελευταίο)

evrwpi_sel_9

Η Κύπρος μπορεί από μόνη ν’ αντισταθεί στους κατακτητές ΜΟΝΟ «ηρωικά», (δες 1955, 1963-64, 1967, 1974 και μετέπειτα τις ηρωικές στιγμές των κινητοποιήσεων των γυναικών και των μαθητών, με αποκορύφωμα τον Σολωμό Σολωμού). Χωρίς την Ελλάδα, ο κυπριακός Ελληνισμός ΔΕΝ μπορεί να υπάρχει εσαεί. Χωρίς ένα ενιαίο εθνικό κίνημα σε Κύπρο και Ελλάδα με μια πανεθνική στρατηγική, θα οδηγούμαστε σταδιακώς σε χειρότερες καταστάσεις, όπου οι Τούρκοι, χωρίς πόλεμο πια, θα πάρουν το νησί κι εμείς ακόμη θα ψάχνουμε το λάθος. Μεγάλα τμήματα του εθνικού μας χώρου βρίσκονται υπό κατοχή. Τα ελεύθερα μέρη της Ελλάδας και της Κύπρου απειλούνται συνεχώς απ’ όλους τους γείτονές μας –Τουρκία, Σκόπια, Αλβανία και Βουλγαρία– χωρίς να αγνοούμε ότι η οικονομική κατοχή της Ευρώπης μάς στραγγαλίζει σε σημείο που έχουμε καταντήσει ένα έθνος νεοαποικιοκρατούμενο. Ως εκ τούτου, ο αγώνας μας πρέπει να είναι αγώνας εθνικοαπελευθερωτικός, αγώνας εναντίον της κατοχής των Τούρκων, αγώνας εναντίον της αποικιοκρατίας και των ντόπιων δυνάμεων που στηρίζουν και την αποικιοκρατία και την υποταγή μας στις ξένες δυνάμεις, εθνικά, οικονομικά και πολιτιστικά. Αγώνας ΚΟΙΝΟΣ.

Κανένας δεν ισχυρίζεται πως ένα τέτοιο εγχείρημα είναι εύκολο. Εδώ ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο δεν μπορούμε ν’ αντισταθούμε σε απλά πράγματα, πόσο μάλλον στους ισχυρούς εχθρούς μας. Όμως, αν δεν κάνουμε την αρχή και αν δεν αναθεωρήσουμε την έως τώρα πορεία μας, πολύ φοβάμαι πως τα δεινά που μας έρχονται δεν θα είναι σχήμα λόγου, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα που θα σύρει το έθνος μας σ’ έναν μεσαίωνα χειρότερο απ’ ότι ήταν ο ευρωπαϊκός. Η αρχή αυτή πρέπει πρώτα να γίνει στα μυαλά μας. Να κατανοήσουμε ότι τα τελευταία 40 χρόνια ευρωπαϊκής φιλοσοφίας και ευρωπαϊκής πολιτικής πορείας ΔΕΝ ωφέλησαν σε τίποτα τον Ελληνισμό. Αντιθέτως, η συνεχιζόμενη εμμονή μας να παριστάνουμε τους συγγενείς των Ευρωπαίων οικονομικά και πολιτιστικά έχει οδηγήσει τον λαό μας στη μεγαλύτερή του αλλοτρίωση των τελευταίων αιώνων. Τέτοια είναι η αλλοτρίωση των δήθεν ευρωπαίων Ελλήνων, που δεν υπάρχει Έλληνας που να μη θεωρεί τον εαυτό του μεγαλύτερο πνεύμα από τον Μαρξ, εάν είναι αριστερός, και μεγαλύτερο πνεύμα από τους θεωρητικούς της νεοφιλελεύθερης οικονομίας, εάν είναι δεξιός. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό σε όλους: Η Ελλάδα και η Κύπρος καταρρέουν, ισοπεδώνονται και οι Ελλαδίτες και οι Κύπριοι ψάχνουν για μια επανάσταση που θα τους σώσει με τα ίδια εργαλεία που τους κατέστρεψαν. Όλα αυτά διότι απλούστατα αρνούμαστε να δούμε τον εαυτό μας και να χαράξουμε μια νέα πορεία, μια ελληνική πορεία, μια πορεία που να στηρίζεται στην αυτογνωσία μας, στην παράδοσή μας και σε όλα τα παγκόσμια ρεύματα που εν δυνάμει μπορούν να μας φανούν χρήσιμα. ΠΡΩΤΑ, όμως, πρέπει να ουρλιάξουμε: ΝΑΙ, ΕΙΜΑΣΤΕΝ ΕΛΛΗΝΕΣ και θέλουμε να ζήσουμε ελεύθεροι όπως εμείς επιθυμούμε και στα δικά μας μέτρα. Πρέπει να υψώσουμε όλοι μια ελληνική σημαία στα σπίτια μας και να φωνάξουμε δυνατά: ΝΑΙ, ΚΥΡΙΟΙ, εδώ είναι μια ΟΡΘΟΔΟΞΗ χώρα και την Παναγία τη βάζουμε στα σχολεία μας και στα σπίτια μας και στο κοινοβούλιό μας και οπουδήποτε θέλουμε. Τώρα, φυσικά, πολλοί θα έχετε βγάλει σπυράκια μ’ αυτά που γράφω. Είναι καιρός, διότι εάν δεν βγάλουμε όλοι σπυράκια για να αποβάλουμε τον παλιό κακό εαυτό μας, δεν πρόκειται να οραματιστούμε κάτι το νέο, κάτι το καινούργιο, κάτι που να δώσει την ελπίδα στον λαό μας. Είναι καιρός ν’ απαλλαγούμε από το σύνδρομο του επαναστάτη αριστερού. Κανένας αριστερός δεν μπορεί σήμερα στην Ελλάδα και την Κύπρο να είναι επαναστάτης. Επαναστάτης μπορεί να είναι μόνο ένας που σκέφτεται, μιλά και οραματίζεται ελληνικά, ένας που αναπνέει απ’ όλο τον πνευματικό μας πλούτο και προβάλλει τα συμφέροντα του έθνους, χωρίς να μετράει τα κουκιά του, χωρίς να υπολογίζει ότι θα στενοχωρήσει την αριστερά, τους τροτσκιστές, τους αναρχοαυτόνομους και όλο το αντεθνικό μέτωπο.

Δεν είμαστε ούτε Ευρωπαίοι ούτε ανατολίτες ούτε Βαλκάνιοι. Είμαστεν τζιείνον που ’μαστεν τζι εμείς τζιαι τα παιθκιά μας, που έλεγαν παλιά οι χωρικοί μας. Δηλαδή ανυπότακτοι Έλληνες. Μόνο ως Έλληνες καταφέραμε να μεγαλουργήσουμε και να μας λάβουν σοβαρά υπ’ όψιν και οι ξένοι γείτονες και μη. Μόνο ως Έλληνες βγάλαμε ΚΑΒΑΦΗ και ΣΟΛΩΜΟ. Μόνο ως Έλληνες αντισταθήκαμε στα θηρία του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Μόνο ως Έλληνες μας υπολογίζουν φίλοι και εχθροί. Ως παγκοσμιοποιημένα ελλαδοκυπροτέξ, γελάει μαζί μας και το εύσπλαχνο παρδαλό κατσίκι. Ως δήθεν Ευρωπαίοι και μίσιη μου πρωτοκοσμικοί, παράγουμε Ρουβάδες, Γκόλντεν Μπόυς, γραβατωμένους απατεώνες και κακέκτυπους αγγλόφωνους Ευρωπαίους, σαν αυτούς τους ομοιόμορφους που βλέπουμε σε όλες τις τηλεοράσεις.

Ως Έλληνες έχουμε κάποιες ελπίδες να γλυτώσουμε τη μεγάλη καταστροφή. Ως κακέκτυπα των Ευρωπαίων, ως καλαμαροχαζοκούμπαρα και ως παγκοσμιοποιημένα και πολυπολιτισμικοποιημένα μονδέρνα ανθρωπάρια μπορεί και πάλι να τη γλυτώσουμε, αλλά δεν θα είμαστε ποτέ πια το ίδιο. Θα είμαστε ήστερν Γκρικς ή Γκρίκλις ή όττομαν Ρούμηδες ή ακόμη και Χελίνς. Θεός φυλάξει.

Ας αντισταθούμε, λοιπόν, μέσα από ένα ενιαίο εθνικοαπελευθερωτικό μέτωπο όλων των Ελλήνων, για μια Ελλάδα ενωμένη με την Κύπρο και έναν Ελληνισμό που να μπορεί να διεκδικεί τα δικαιώματά του χωρίς να καταπιέζει κανέναν άλλον λαό, για έναν Ελληνισμό που θα ξαναδημιουργήσει ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, για έναν πανανθρώπινο Ελληνισμό, μακριά από τους εθνικισμούς και τους σοσιαλισμούς των Ευρωπαίων. Για έναν Ελληνισμό που μέσα από τον αγώνα θα διαλέξει τους συμμάχους του και όχι μέσα από ιδεολογικοποιημένα σχήματα. Δύσκολο; ΝΑΙ. Όμως η άλλη επιλογή είναι ν’ αφήσουμε το ΕΘΝΟΣ στα χέρια των σημερινών καταστροφέων του Ελληνισμού ή στα χέρια των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ (γέλια). Ελλάς ΕΞΟΔΟΣ-Κύπρος ΤΕΛΟΣ.

Β.Φ.

Advertisements