Η ΕΔΕΚ ΩΣ ΣΩΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΑΚΕΛ (Εφ. ΕΝΩΣΙΣ)

ÅÄÅÊ ÏÌÇÑÏÕ  - ÁÊÅË ÊÕÐÑÉÁÍÏÕ - ÓÕÍÁÍÔÇÓÇ

Δεν είναι η πρώτη φορά που η ΕΔΕΚ παραπαίει ανάμεσα σ’ έναν μαχητικό ουτοπισμό και έναν ακελικό ρεαλισμό. Η τελευταία συνάντηση του Κυπριανού με τον Ομήρου αποδεικνύει ξανά και ξανά πως η ΕΔΕΚ παραμένει ένα μεσοβέζικο κόμμα, ένα κόμμα που ναι μεν κατά καιρούς προσπαθεί να απεμπολήσει το παρελθόν του, αλλά, από την άλλη, συνεχίζει το τροπάριο των προοδευτικών δυνάμεων, δηλαδή των δυνάμεων ΥΠΟ την αιγίδα και την κάλυψη του ΑΚΕΛ.

Το σημερινό μέτωπο ΑΚΕΛ – ΕΔΕΚ είναι άλλη μια απόδειξη καιροσκοπισμού εκ μέρους και των δύο κόμματων. Μόνο που αυτός που έχει να κερδίσει –άλλωστε έτσι γίνεται πάντα– είναι το ΑΚΕΛ και όχι η ΕΔΕΚ. Όταν το ΑΚΕΛ τα βρίσκει σκούρα, ανακαλύπτει αίφνης πως πολλά το ενώνουν με την ΕΔΕΚ.

Τίποτα δεν τους ενώνει, εκτός από την απληστία του ΑΚΕΛ, το οποίο χρησιμοποιεί την ΕΔΕΚ ως δεξαμενή στελεχών για κυβερνητικές και κρατικές θέσεις και εργασίες, ώστε να μην αφήνει ποτέ την ΕΔΕΚ να κρατάει τα καλά της στελέχη. Από την άλλη, βέβαια, είναι και η χαζομάρα της ΕΔΕΚ, που αποδέχεται αυτόν τον ρόλο. Λέμε χαζομάρα, διότι το Πρόγραμμα ΣΩΤΗΡΙΑΣ της ΕΔΕΚ θα μπορούσε να δοθεί σε όλα τα κόμματα και τις άλλες πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου του ΑΚΕΛ, χωρίς να σπάσει καμιά μύτη. Αντ’ αυτού, οι έξυπνοι της ΕΔΕΚ έδωσαν τα χέρια με τους προδότες, όχι προφανώς για να σώσουν την Κύπρο, αλλά για να σώσουν το ΑΚΕΛ.

Με τη φριχτή απομόνωση του ΑΚΕΛ, το κόμμα του Άντρου και των αχάπαρων ήθελε κάποια στηρίγματα για να αντέξει την απαξίωση που έδειξε ο κόσμος προς το κόμμα που έφερε την καταστροφή στο νησί. Το ΑΚΕΛ τώρα παίρνει πιστοποιητικά πατριωτισμού από την ΕΔΕΚ και, με τη σειρά της, η ΕΔΕΚ θα προσφέρει στο ΑΚΕΛ μια νέα φουρνιά στελεχών, μια νέα φουρνιά φραστικών ππούννιων.

Εκεί που το ΑΚΕΛ έφτυνεν γαίμαν για να βρει έστω και κάποιους τρίτης κατηγορίας συμμάχους, εκεί που αρκετά μέλη του άρχισαν να φεύγουν από το κόμμα και μάλιστα να στελεχώνουν άλλα κόμματα, τώρα τα καταφέρνει και φέρνει με τα νερά του το πιο μαχητικό στοιχείο του κυπριακού κέντρου, διασπώντας έτσι και τη δυνατότητα, είτε του ΔΗΚΟ, είτε του Λιλλήκα και της Συμμαχίας του, να παίξουν έναν ανανεωτικό ρόλο στην πολιτική ζωή του νησιού.

Εύγε, κύριε Ομήρου! Η πιο πάνω φωτογραφία θα σου είναι εφιάλτης για πολλά ακόμη χρόνια. Ποιος να το ’λεγε πως μετά από τόσα χρόνια η ΕΔΕΚ θα καταντούσε ξανά η ουρά του ΑΚΕΛ, και μάλιστα ενός χεσμένου ΑΚΕΛ…

Advertisements