Κακή Κουβέντα

Το συμβουλευτικό σώμα του Νίκου Αναστασιάδη, όπως το αποκάλεσε ο Χρίστος Κληρίδης, για να δικαιολογήσει τότε την είσοδό του στον ΔΗΣΥ. Τότε ο Κληρίδης μου έκανε μήνυση, επειδή έγραψα ένα μικρό σημείωμα, επικρίνοντάς τον για αυτήν του την απόφαση. Τώρα νιώθω δικαιωμένος. Ιδού ξανά η περιβόητη φωτογραφία και το σημείωμά μου της 28ης Ιουνίου 2008.

all-dogs

ALL DOGS ONE GENERATION

Είµαι απ’ αυτούς που συµφώνησαν µε τον Χρίστο Κληρίδη και  ψήφισα στον δεύτερο γύρο τον Ιωάννη Κασουλίδη µιας και δεν ήταν δυνατόν να συµφωνήσουν σε ενιαία γραµµή τα κόµµατα που υποστήριξαν τον Τάσσο Παπαδόπουλο. ∆εν νιώθω περήφανος ούτε ήταν εύκολο για το χέρι µου να ψηφίσει Κασουλίδη, αλλά µπροστά στο δίληµµα Χριστόφιας- Κασουλίδης µόνον αυτοί που δεν κατανοούν ότι το Α.Κ.Ε.Λ. ιδρύθηκε, ανδρώθηκε και τώρα εξουσιάζει µε κύριο στόχο την αποεθνικοποίηση του Κυπριακού και την επίλυσή του µέσα στα πλαίσια των συµφερόντων της Βρετανίας, θα µπορούσαν να ψηφίσουν Χριστόφια. Οι περισσότεροι που ψήφισαν Χριστόφια το έχουν µετανιώσει, όπως έχουν µετανιώσει και πολλοί που δεν ψήφισαν τελικά Κασουλίδη και προτίµησαν µιαν τρίτη επιλογή.

Ήταν ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ, ότι µε τον Χριστόφια στην εξουσία µε την βοήθεια του ∆Η.ΚΟ. και της Ε.∆.Ε.Κ. και των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ και µε τον ∆Η.ΣΥ. να υπερσυµφωνεί στο Κυπριακό, µάλιστα χωρίς πολιτικό κόστος, ∆ΕΝ θα υπήρχε ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, όπως ακριβώς συµβαίνει σήµερα. Με τον Κασουλίδη πρόεδρο όχι µόνο θα υπήρχαν δύο είδη αντιπολίτευσης  (Παπαδοπουλικό Μέτωπο και Α.Κ.Ε.Λ.), αλλά και η οποιαδήποτε απόπειρα ταύτισης των απόψεων Α.Κ.Ε.Λ.- ∆Η.ΣΥ. θα ξεσήκωνε θύελλες αντιδράσεων από τις βάσεις των δύο αυτών µεγάλων κοµµάτων. Όλα αυτά τα γνώριζε και ο Χρήστος Κληρίδης και ορθώς έπραξε και υποστήριξε την υποψηφιότητα του Κασουλίδη. Αυτή είναι η µία πτυχή του θέµατός µας.

Η άλλη είναι το ζόρι που τραβάει ο Κληρίδης όταν αποφασίζει πως όχι µόνο πρέπει στο δίληµµα Χριστόφια –Κασουλίδη να αµαυρώσει τον Χριστόφια, αλλά και να υιοθετήσει τις απόψεις του ∆Η.ΣΥ., να ενταχθεί σ’ αυτόν και να χειροκροτεί και να γλείφει τους ανθρώπους που έως πρόσφατα αποκαλούσε Τούρκους. Περίµενε κανείς από τον Κληρίδη ότι µε την διαφωνία του µε το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ θα εκατέβαινε στην πολιτική αρένα µε πιο ριζοσπαστικές απόψεις, ότι θα ασκούσε ανελέητη κριτική και προς το ∆ΗΣΑΚΕΛ και προς το Παπαδοπουλικό Μέτωπο, που όντως τα έκανε µούσκεµα. Αντί αυτής της επιλογής – που θα έδειχνε µάλιστα και πολιτικόν έντιµον και πρωτοπόρον – ο Κληρίδης αψυχολόγητα διάλεξε τον δρόµο του απόλυτου εξευτελισµού.

Παροµοιάζω την στάση του Κληρίδη µε τον σύζυγον που ανακαλύπτει ότι η γυναίκα του έχει ερωµένο και την χωρίζει, κι εκεί που περιµένεις ότι θα πάει να βρει τον ερωµένο να τον σπάσει στο ξύλο, του κάνει πρόταση γάµου και τον παντρεύεται. Αυτό που έκαµες, αγαπητέ Χρίστο, ονοµάζεται «ΠΠουσλιίκκιν». Εµείς που σε ψηφίσαµε για τις συγκεκριµένες πολιτικές σου απόψεις και την θαρραλέα σου στάση τα τελευταία χρόνια, δικαιούµαστε πια να σε βλέπουµε στον δρόµο και να σου πιάνουµε τον κώλο. Έτσι µόνον ίσως καταλάβετε όλοι εσείς που εµπαίζετε τον λαό ότι υπάρχει και ένα κόστος όταν από τόν ρόλο τού εθνικώς ασυµβίβαστου παλληκαρά που πάει κόντρα στο ρεύµα της τουρκολαγνείας, ρόλον που τον παίζετε για κάποιο διάστηµα, ξαφνικά καταλήγετε παρενδυµατικοί, κοινώς πουττεύκετε.

Advertisements