Το μνημόνιο μας έλειψε…

pnigmos660_0

Εθνικωλογικόν Εκδοτικόν Σημείωμα (ΕΝΩΣΙΣ Νοεμβρίου)

Κοντεύουμε στο ζενίθ της κοινωνικής και εθνικής αλλοτρίωσης. Δεν θα αποτελεί έκπληξη εάν σύντομα ο λαός κατέβει στους δρόμους, απαιτώντας από την ΤΡΟΪΚΑ και γενικώς από τους Ευρωπαίους να μας φέρουν ένα οποιοδήποτε ΜΝΗΜΟΝΙΟ να το υπογράψουμε, για να σώσουμε την αγαπημένη μας Κυπρούλλα. Μόνο που το πουτανάκι που λέγετε Κυπρούλλα δεν έχει επιδέξιο κώλο για να θέλει και μεταξωτό βρακί. Ήδη στη νήσο του εμπορίου γυναικών και του ξεπλύματος χρήματος υπάρχει μια μερίδα του λαού, όλων των αποχρώσεων μάλιστα, που θέλει το Μνημόνιο ΤΩΡΑ. Θέλει να εξασφαλίσει το υψηλό βιοτικό επίπεδο πάση θυσία, έστω και αν αυτή η θυσία είναι η ίδια η Κύπρος. Χωρίς περίσκεψη και προβληματισμό, ακόμη και σοβαρά άτομα καταθέτουν τα όπλα και ζητούν από άλλους να έρθουν να μας σώσουν, ωσάν οι ξένοι είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα που δεν έχουν τίποτε άλλο στο μυαλό τους παρά την οικονομική σωτηρία των εκμαυλισμένων νεοκύπριων.

Να με συμπαθάτε που αποκαλώ τη μικρή μας Κυπρούλλα πουτανάκι. Δυσκολεύομαι, όμως, να βρω άλλη λέξη. Τι άλλο, όμως, μπορεί να είναι μία κορασίδα 13 χρόνων, όταν πουλά την παρθενιά της (δες φυσικό αέριο) από τώρα, χωρίς να ξέρει εάν όντως στα 17 της θα είναι ακόμη παρθένα για να ενδιαφέρονται οι λάγνοι φιλόδοξοι εραστές της;

Είναι γεγονός ότι η σημερινή κατάσταση της οικονομίας ΔΕΝ μπορεί να μείνει στα χέρια των ανίκανων ακελικών και των συνεργατών τους. Είναι επίσης γεγονός ότι από κάπου πρέπει να βρεθούν χρήματα πριν το όλο σύστημα καταρρεύσει. Εάν η κατάρρευση θα ερχόταν από μόνη της δεν θα είχαμε και μεγάλο πρόβλημα. Όμως η κατάρρευση θα φέρει και κατατρόπωση του λαού και των αγώνων του τόσα χρόνια, τόσο στο κοινωνικό επίπεδο όσο και στο εθνικό. Μια κατάρρευση του συστήματος τώρα θα σήμαινε και μια σίγουρη επίλυση του κυπριακού ζητήματος όπως ακριβώς επιθυμούν οι Τούρκοι και οι ξένοι. Εμείς οι ίδιοι, όπως έκαναν οι Τούρκοι το 1964, θα εκλιπαρούμε για ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ. Μια κατάρρευση τώρα θα σήμαινε και μια νέα μετανάστευση των Κυπρίων, μια μετανάστευση που θα ερχόταν γάντι στους Τούρκους, μιας και η πολιτική τους έως σήμερα στηρίζεται στο μεγαλειώδες σχέδιο του Νιχάτ Ερίμ, γνωστό για τις σταδιακές του διεκδικήσεις, ειδικά σε ζητήματα πληθυσμιακής μετατόπισης των παλαιών συσχετισμών στο νησί.

Είτε με ΜΝΗΜΟΝΙΟ είτε χωρίς ΜΝΗΜΟΝΙΟ, δεν υπάρχει ούτε σχέδιο Α ούτε σχέδιο Β ούτε από την κυβέρνηση ούτε από την αντιπολίτευση. Όλοι αναμένουν να λυθεί το πρόβλημα μέσα από το ίδιο το σύστημα που το δημιούργησε, άλλωστε γι’ αυτόν τον λόγο η κατάσταση είναι πέραν της τραγικής, διότι αύριο μπορεί και να συμφωνήσουν σε κάποιες οικονομικές ανάσες, ακόμη και σε κάποιες κινήσεις που θα είναι θετικές για την οικονομία. Όμως, από τη στιγμή που κανείς δεν έχει ένα σχέδιο ΑΠΟΦΥΓΗΣ της ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ που να στηρίζεται στις δικές μας δυνάμεις και στις δικές μας ανάγκες, τίποτα το καλό δεν προμηνύεται για τον λαό μας. Απλώς οι Κυπραίοι θα ξαναγεμίσουν τα ψυγεία τους με άχρηστα πράγματα, θα ξαναρχίσουν τις ολικές αποτριχώσεις, θα τρώνε ξανά μέχρι σκασμού αφήνοντας στο τραπέζι φαγητά για άλλα δέκα άτομα και με το υψηλό τους βιοτικό επίπεδο θα γίνονται πιο ηλίθιοι, πιο ρατσιστές, πιο καθάρματα, πιο αποτρόπαιοι. Θα σωθούμε, εάν κατανοήσουμε ότι πήραμε τη ζωή μας λάθος, εάν κατανοήσουμε ότι πρέπει να παράγουμε και όχι να καταναλώνουμε, ότι μόνο με τη συστράτευση όλων μας λαού, πολιτείας και Εκκλησίας, μπορούμε να φτιάξουμε άλλες πολιτείες, πολιτείες που να στηρίζουν τον άνθρωπο και όχι το τάχατες ανθρώπινο πρόσωπο του καπιταλισμού. Χωρίς τη δική μας παραγωγή και την απεξάρτησή μας από τους ξένους, χωρίς έναν νέο τρόπο ζωής που να στηρίζεται στις δικές μας παραδόσεις και στη δική μας ιδιοσυγκρασία, θα μεταλλαχτούμε σε ανθρωπάρια με αριθμούς που θα μας δώσουν οι αδελφοί Ευρωπαίοι. Θα ψάχνουμε για τη χαμένη μας ζωή στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας ίσως και να μη λεγόμαστε πια Έλληνες, αλλά γκιαούρηδες ή ακόμα και ΣΙΠΣ και Γραικιστές ή, γιατί όχι, και Ανατόλιαν Κρίστιανς.

Ας μην έχουμε όμως και αυταπάτες. Χωρίς να υπογράψουμε, δεν σημαίνει ότι θα τη γλιτώσουμε. Εάν δεν υπογράψουμε και δεν έχουμε ταυτοχρόνως και μια δική μας πρόταση για το πώς μπορούμε να εξοικονομήσουμε χρήματα για να πάρουμε από αλλού δάνεια και να τα αποπληρώνουμε κιόλας, δεν θα καταφέρουμε τίποτα.

Η σημερινή κρίση είναι αποτέλεσμα της 60χρονης πορείας προς ένα υψηλότερο βιοτικό επίπεδο και τίποτε άλλο. Αφήσαμε στην πάντα το δίκαιο, την ηθική, την παιδεία, τις αξίες, τα ιερά μας και τα όσιά μας, για ένα ξέφρενο ταξίδι να γεμίσουμε τα ψυγεία μας και την κοιλιά μας. Δεκατέσσερα χρόνια μετά από την ανεξαρτησία πάλι με τις ίδιες ιδέες φέραμε τους Τούρκους. Κτίζαμε σπιταρόνες, χουμιζόμασταν για τα επιτεύγματά μας και κανείς δεν έβλεπε τους νεο-οθωμανούς να ετοιμάζονται για την εισβολή. Μετά από την καταστροφή της εισβολής τα ίδια και τα ίδια. Σε λίγα χρόνια στεγάσαμε και φιμώσαμε τους πρόσφυγες και ξανάρχισε η μέθη του καταναλωτισμού. Μπήκαμε και στην Ευρώπη και είχαμε και την πολυτέλεια να περιπαίζουμε και τους καλαμαράδες. Τώρα, που χτυπά την πόρτα μας η κατάρρευση, η ανέχεια και η φτώχεια, κάνουμε τις στρουθοκαμήλους. Μόνο που πίσω μας βρίσκονται όχι μόνο οι τραπεζίτες αλλά και οι Τούρκοι, οι οποίοι, ως γνωστόν, ασκούν την εξουσία τους διά του ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ.

Βάσος Φτωχόπουλλος
Το κείμενο αυτό γράφτηκε πριν από την υποτιθέμενη υπογραφή του μνημονίου.

Advertisements