Η νύχτα εναλλάσσεται με νύχτα…

Εθνικωλογικόν Εκδοτικόν Σημείωμα
Από την εφ. ΕΝΩΣΙΣ που κυκλοφορεί αύριο

Είναι ικανός ο Νίκος Αναστασιάδης να μας βγάλει από την κρίση και να οδηγήσει την Κύπρο σε μια νέα εποχή; Tο ερώτημα αυτό πλανιέται σε πολλές συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα τους τελευταίους μήνες, όχι μόνο διότι πλησιάζουν οι εκλογές, αλλά γιατί είναι ξεκάθαρο πια, ακόμη και στους ακελικούς, ότι ο Χριστόφιας αφήνει πίσω του καμένη γη. Άχαρος, δηλαδή, θα είναι ο ρόλος του νέου προέδρου, ο οποίος ήδη βαπτίστηκε με το όνομα Νίκος Αναστασιάδης. Έχει όμως ο Αναστασιάδης το ανάστημα να αναλάβει χάος και να παραδώσει κράτος;

Δεν θέλω να αντιστρέψω τους όρους και να υπενθυμίσω σε όλους ότι ο υποψήφιος πρόεδρος μόνο λίγα χρόνια πριν ήθελε να διαλύσει το κράτος και να παραδώσει χάος με την υποστήριξή του στο σχέδιο Ανάν, κάτι για το οποίο, ως άλλος Χριστόφιας, ακόμα να πει συγγνώμη στον κυπριακό λαό. Ούτε θέλω να υπενθυμίσω σε όλους τον βίο και την πολιτεία και αυτού και της φάρας του. Ας δούμε μόνο τις ικανότητές του και αν αυτές είναι αρκετές για να ηγηθεί ενός λαού, έστω και του κυπριακού. Το γράφω αυτό για να μη νομίζετε ότι έχω αυταπάτες για την ποιότητα της κρίσης του λαού μας. O λαός μας καθοδηγήθηκε από πολλούς ανίκανους προέδρους, από προέδρους που κάτω από άλλες συνθήκες θα έπρεπε να είναι αποτυχημένοι καφετζήδες και όχι αρχηγοί κράτους.

O Νίκος Αναστασιάδης ήδη χαριεντίζεται πως θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ουδόλως τον απασχολεί οτιδήποτε άλλο. H εξουσία γι’ αυτόν είναι πιο μεθυστική απ’ ό,τι το ουίσκυ που καταπίνει. Γνωρίζει πολύ καλά πως ο Χριστόφιας είναι το πιο μισητό πλάσμα σήμερα στην Κύπρο και γι’ αυτό καπαρτίζει. Ξέρει επίσης ότι πολύς κόσμος θα τον ψηφίσει μόνο και μόνο για να φύγει ο Χριστόφιας και το AKEΛ από τη μέση. Η αποτυχία του ενός είναι η επιτυχία του άλλου. Γνωρίζει επίσης, και μάλιστα πολύ καλά, την ψυχολογία των μαζών. Ξέρει, π.χ., πως ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας, ένα καθοριστικό μάλιστα κομμάτι, θα τον ψηφίσει χωρίς να τον εμπιστεύεται, μόνο και μόνο με τη λογική «ας τον δοκιμάσουμε κι αυτόν, τι έχουμε να χάσουμε;». Είναι αυτό το ίδιο κομμάτι που έβγαλε πρόεδρο τον Δημήτρη Χριστόφια, και μάλιστα με την ίδια ακριβώς λογική. Μόνο που τώρα η Κύπρος, με τον Χριστόφια στο τιμόνι, για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της όχι μόνο έχει οδηγηθεί στην οικονομική κατάρρευση, αλλά έχει βγει και ττόταλ λος, που λένε και οι μηχανικοί. Άρα το επιχείρημα «ας τον δοκιμάσουμε κι αυτόν» δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε κάτι καλό θα βγει. Έχοντας μάλιστα υπόψην ότι ο Συναγερμός, και ειδικά ο Νίκος Αναστασιάδης, είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος στο Κυπριακό με τον Χριστόφια και το AKEΛ, τίποτα το καινούργιο δεν πρόκειται να κομίσει ο αλκοολικός της Πινδάρου.

Tο ΔHΣAKEΛ δεν είναι σχήμα λόγου. Μάλιστα ο Χριστόφιας ΔEN θα μπορούσε να πουλήσει τη λύση στον κυπριακό λαό, ενώ ο Χερ Αναστασιάδης, ικανότατος ελληνικοσημαιοανεμιστήρας, πολύ πιο εύκολα θα μας οθωμανοποιούσε. Aς μην ξεχνάμε πως είναι αυτοί οι βέροι δεξιοί που, εν ονόματι της ελληνικής σημαίας και της ελληνικότητας, έκαναν τις μεγάλες προδοσίες και εθνικές υποχωρήσεις στους Τούρκους. Tο δίλημμα, λοιπόν, δεν είναι Αναστασιάδης ή Χριστόφιας (Μαλάς), αλλά Αναστασιάδης ή Λιλλήκας ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, EKΛOΓEΣ ή EΞEΓEPΣH.

Στην οικονομία, που είναι η άλλη παράμετρος του προεκλογικού σκηνικού, τα διλήμματα πάλι είναι ψεύτικα. Ο δεξιός νεοφιλελεύθερος Αναστασιάδης δεν διαφέρει σε τίποτα από τον αριστερό νεοφιλελεύθερο Χριστόφια. Διαφέρουν μόνο στη φρασεολογία, για να καλύψουν τις ανάγκες ικανοποίησης των αυτιών των οπαδών τους. O μεν Χριστόφιας έχει φέρει την τρόικα και τα μνημόνια που θα ακολουθήσουν, διαδηλώνοντας εναντίον τους κιόλας (αριστούργημα πολιτικής αγυρτείας), ενώ ο Αναστασιάδης δεν κοιμάται καλά μέχρι να έρθουν τα μνημόνια, τα δάνεια, τα ΔNT και ό,τι άλλο μπορεί να αλυσοδέσει την Κύπρο στο άρμα των Τραπεζών και της παγκοσμιοποίησης. Το δίλημμα, λοιπόν, και στην οικονομία δεν είναι Αναστασιάδης ή Χριστόφιας (Μαλάς), αλλά Αναστασιάδης ή Λιλλήκας ή, για να είμαστε δίκαιοι, εδώ ΔEN έχουμε επιλογές, το μόνο δίλημμα είναι Μνημόνια ή Εθνική Λαϊκή Εξέγερση κατά του συστήματος.

Είναι γνωστό πως η μόνη ικανότητα του Νίκου Αναστασιάδη είναι να καρφώνει την πατρίδα του στους ξένους και να συγκεντρώνει τους ενωτικούς και έντιμους συναγερμικούς στο μαντρί του κόμματος. Γνωρίζει πολύ καλά τις τακτικές του Γκαίμπελς, άλλωστε δεν είναι τυχαίο που οι ίδιοι οι δικοί του τον αποκαλούν Χίτλερ. Είναι επίσης ικανότατος βασανιστής. Ρωτήστε όλους όσους κατά καιρούς έφυγαν από τον Συναγερμό και για διάφορους λόγους επέστρεψαν πίσω. Tους αγκαλιάζει ως στοργικός πατέρας και μετά, σφίξε σφίξε, δεν μπορούν να αναπαράγουν το ανθρώπινο είδος (ακούτε Συλλούρη, Ρίκκο και λοιποί του EYPΩKO;).

O Νίκος Αναστασιάδης θα παραλάβει καμένη γη και, για να ικανοποιήσει τα αφεντικά του, είναι ικανός να υποθηκεύσει την Κύπρο ολόκληρη, για να κερδίσει μια αναπάντεχη ομοσπονδία. Είναι ικανός να ποδοπατήσει όλα τα δικαιώματά μας, για να του πουν μπράβο οι Ευρωπαίοι. O Αναστασιάδης θα είναι ο Γιωργάκης Παπανδρέου της Κύπρου, μόνο που η Ελλάδα δεν έχει εκχωρήσει επισήμως εθνικά εδάφη ακόμη. O Αναστασιάδης με το σχέδιο Ανάν –ας μην ξεχνάμε πως αυτός και ο Μαρκίδης του κόμματός του ήσαν οι μεγάλοι χορηγοί του– έχει κάνει ήδη τις εκχωρήσεις. Τώρα, εάν εκλεγεί, θα μας πατήσει και μες στον λαιμό, για να τις πραγματοποιήσει και επισήμως.

Εάν το δίλημμα θα είναι Αναστασιάδης ή Χριστόφιας (Μαλάς), ο Θεός να μας φυλάει. Αυτό θα αποδείξει πως μέσα σε μία δεκαετία οι ξένοι και οι ντόπιοι λακέδες τους μπορούν να αλλάξουν τα πάντα και να μετατρέψουν ένα ισχυρό OXI σ’ ένα IΣXYPO NAI. Τίποτα δεν μας σώζει, εκτός και εάν κι εμείς ετοιμάσουμε τη δική μας δεκαετία, μια δεκαετία ANTIΣTAΣHΣ κατά των Τούρκων, των ντόπιων Τούρκων, των γενίτσαρων, των νεοκύπριων και των κάθε λογής ραγιάδων που μαστίζουν τον τόπο μας σε Ελλάδα και Κύπρο.

Β.Φ.

Advertisements