Επίταξη-Συστράτευση ΤΩΡΑ!

Εθνικωλογικόν Εκδοτικόν Σημείωμα
Από την εφ. ΕΝΩΣΙΣ Σεπτεμβρίου

Η κρίση στην Ελλάδα και στην Κύπρο ΔΕΝ μπορεί να αντιμετωπιστεί με τα μέσα και τις συνθήκες που τη δημιούργησαν. Η κρίση είναι και αποτέλεσμα της ίδιας της κρίσης του ελληνικού έθνους, και μόνο με μια εθνική πολιτική, με καινούργιες ιδέες και καινούργια οράματα και καινούργιους τρόπους,μπορεί να αντιμετωπιστεί προς όφελος του έθνους και του λαού. Η αντιμετώπιση της κρίσης, όπως γίνεται σήμερα, οδηγεί τον λαό στην εξαθλίωση και τα κράτη μας σε σταδιακή πτώχευση. Το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας και της Ευρώπης, όπως και τα τραπεζικά συστήματα που έχουν δημιουργήσει όλα αυτά τα προβλήματα, μπορούν να σώσουν μόνο τον εαυτό τους και τους εντολοδόχους τους στα δύο κράτη του Ελληνισμού. Είναι καιρός κάποιοι επιτέλους να δουν το συμφέρον του έθνους και να προχωρήσουμε όλοι μαζί σε ριζοσπαστικές λύσεις, εκτός του υπάρχοντος συστήματος. Γνωρίζω πολύ καλά ότι αυτά που γράφω θα ξενίσουν πολλούς. Θεωρώ, όμως, ότι αυτή η πρόταση είναι πιο ρεαλιστική και πιο εφαρμόσιμη από όλα αυτά που γίνονται τώρα. Θα χρειαστεί σκληρός αγώνας, αλλά η σωτηρία μας είναι εφικτή και σαφέστατα πρέπει να είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ, χωρίς κατ’ ανάγκη να βγούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από το ευρώ. Και αν βγούμε για το καλό του έθνους, πολύ μικρό θα είναι το κακό.

Σε καιρούς πολέμου (και τώρα βρισκόμαστε μπροστά σ’ έναν αθέατο πόλεμο, έναν σκληρό πόλεμο, όπου οι εχθροί μας μας έχουν γονατίσει και προσπαθούν να μας ταπεινώσουν, ώστε να μην ξανασηκώσουμε κεφάλι ποτέ) η κάθε κυβέρνηση οργανώνει την κοινωνία και τον λαό και τους πόρους του στην υπηρεσία της αντιμετώπισης του ΕΧΘΡΟΥ. Σ’ αυτόν τον πόλεμο εναντίον του λαού μας συμμετέχουν και οι δικοί μας συνοδοιπόροι και συνεργάτες των ξένων. Γι’ αυτό η ραχοκοκαλιά αυτού του αγώνα και της αντίστασης εναντίον της κατοχής της χώρας πρέπει να είναι ο λαός, ο μόνος που έχει κάθε συμφέρον να σώσει το έθνος για το καλό όλων των πολιτών. Η κυβέρνηση, λοιπόν, πρέπει να κηρύξει τη χώρα σε εμπόλεμη κατάσταση και ν’ αρχίσει η επιστράτευση του λαού, των πόρων, των ΜΜΕ, του στρατού, των πανεπιστημίων και όλων των μέσων παραγωγής, για μια περίοδο που θα έχει συμφωνήσει το ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ, ένα σώμα που θα απαρτίζεται από τα καλύτερα μυαλά του τόπου και τους πιο έντιμους πατριώτες που διαθέτουμε. Θα πρέπει να κηρυχτεί περίοδος έκτακτης ανάγκης, για ένα χρονικό διάστημα, όπου οι νομοί θα τηρούνται με στρατιωτική ευλάβεια, δηλαδή θα ισχύουν για όλους τους πολίτες και για όλες τις ομάδες και τάξεις του λαού. Θα πρέπει να επιταχθούν και ο στρατός και η αστυνομία και τα πανεπιστήμια και η Εκκλησία και όλα τα ΜΜΕ, ώστε οι οργανωμένοι φορείς να αναλάβουν και ευθύνες άλλου τύπου, όπως είναι η περίθαλψη των ηλικιωμένων, η σίτιση των απόρων, η φύλαξη και η εκπαίδευση των παιδιών κ.ο.κ. Τα πανεπιστήμια σ’ αυτήν την πρώτη περίοδο της ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ θα πρέπει να βρουν τρόπους οργάνωσης και παραγωγής των βασικών αναγκών του λαού για επιβίωση, όπως και δημιουργία εναλλακτικών τρόπων αποταμίευσης πόρων και χρημάτων και υλικών για τις ευθύνες που έχουμε για τα πραγματικά μας χρέη. Δεν γίνεται τα πανεπιστήμιά μας σε τέτοιους καιρούς να βγάζουν στην καλύτερη περίπτωση άνεργους πτυχιούχους και στη χειρότερη κλέφτες, λαμόγια που θα συνεχίσουν το έργο της πτώχευσης του έθνους.

Για να κινείται, όμως, η αγορά πρέπει αμέσως να διαγραφούν-παγιοποιηθούν γι’ αυτήν την πρώτη περίοδο όλα τα ΧΡΕΗ που έχει ο λαός στις τράπεζες. Αυτή η ανάσα θα δώσει θάρρος στον κόσμο να συμμετάσχει στις συλλογικές ΘΥΣΙΕΣ που θα πρέπει να γίνουν. Θα δώσει κουράγιο και αυτοπεποίθηση στον λαό μας, γιατί το πνεύμα της αλληλεγγύης και το συλλογικό πνεύμα για τη σωτηρία του έθνους θα δώσει την τόσο αναγκαία πίστη στον λαό μας για να αντιμετωπίσει όλες τις αντιξοότητες. Χωρίς πίστη ο λαός δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Όταν βλέπει ότι όλοι τον κοροϊδεύουν, απαξιώνει κάθε συλλογικότητα και βρίσκει ατομικές λύσεις, έστω και αν αυτό σημαίνει ότι για να φάει θα κλέψει τον συγγενή του που και αυτός πεινάει. Τώρα θα μου πείτε, «πώς θα πληρωθούν οι τράπεζες αργότερα, πώς θα πληρωθούν τα χρέη;» κι εγώ απαντώ απλά: ΔΕΝ ΞΕΡΩ. Όμως γι’ αυτό έχουμε τα πανεπιστήμιά μας, γι’ αυτό έχουμε οικονομολόγους και ειδικούς σε τόσους κλάδους, ας κάτσουν αυτοί να βρουν τις λύσεις, διότι ΛΥΣΕΙΣ υπάρχουν, φτάνει να υπάρχει το όραμα για μια άλλη κοινωνία. Μια κοινωνία όπου ο ποδοσφαιριστής και ο μπασκετμπολίστας δεν θα παίρνουν 100 φορές περισσότερα από έναν δάσκαλο ή καθηγητή ή πυροσβέστη ή εργάτη ή αγρότη. Άρα κατά την περίοδο της έκτακτης ανάγκης ΤΕΡΜΑ σε ξένους αθλητές και τέρμα στους παχυλούς μισθούς των δικών μας. Τέρμα τα απίστευτα ποσά που παίρνουν οι τραγουδιστές και οι σταρ της ΤΙΒΙ και άρα τέρμα τα πρωινάδικα, τα μεσημεριανάδικα και τα απογευματάδικα και τα μαγειράδικα που αποκοιμίζουν τον λαό, τον μαλθακεύουν και παράγουν στο μυαλό τα πιο ηλίθια και επικίνδυνα πρότυπα. Άρα τέρμα και η άλλη πλύση εγκεφάλου που γίνεται από τις τουρκικές σειρές και τα αμερικανικά ριάλιτυ και σόου. Είναι δυνατόν η τηλεόραση να μην έχει εκπαιδευτικό και ψυχαγωγικό ρόλο και να μην είναι στην υπηρεσία του έθνους; Είναι δυνατόν να ξοδεύονται τόσες δυνάμεις, κόποι και χρήματα για να μαθαίνουμε πόσα βρακιά έχει η τάδε και αν είναι γκέυ ή μπάυ ο δείνα;

Μπορώ να απαριθμήσω πολλά άλλα που μπορούν να γίνουν, γνωρίζοντας ότι τίποτα δεν είναι εύκολο, ότι τίποτα δεν θα περάσει χωρίς αντιδράσεις. Νοείται ότι ένας γιατρός που τώρα παίρνει τριάντα χιλιάδες μίνιμουμ τον μήνα, θα του κακοφανεί αν η επιτροπή ελέγχου μισθών και αποδοχών του πει ότι θα βγάζει ΜΟΝΟ πέντε χιλιάδες, διότι τόσα χρειάζεται για να ζήσει την οικογένειά του ή ότι θα φορολογείται με 80% των εισπράξεών του. Νοείται πως και οι μεγαλοδημοσιογράφοι και οι σταρ όλων των ειδών και οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι κτλ. κτλ. θα αντιδράσουν. Όμως και όλοι αυτοί θα πρέπει να κάνουν θυσίες για το καλό του συνόλου. Σίγουρα χρειαζόμαστε μια άλλη αγροτική πολιτική. Μια πολιτική που θα φέρει ξανά κόσμο στα νησιά και στα βουνά μας, πίσω στις πατρογονικές εστίες μας. Σίγουρα χρειαζόμαστε μια άλλου είδους εκπαίδευση, που θα στηρίζει τις αρχές του οικουμενικού Ελληνισμού, της αλληλεγγύης και της πατριδογνωσίας και της αγάπης. Όχι μια παιδεία που βγάζει πολίτες έτοιμους να κατασπαράξουν τον διπλανό τους, αμερικανάκια της κακιάς ώρας και μουσουλμανοπροτεστάντες των ατομικών δικαιωμάτων. Χρειαζόμαστε μια Εκκλησία που θα σταθεί δίπλα στον άνθρωπο και θα βοηθήσει ποικιλοτρόπως. Χρειαζόμαστε έναν στρατό που δουλειά του δεν θα είναι να βολεύει τα παιδιά των αστών και να κάνει καψώνι στους απλούς στρατιώτες, αλλά έναν στρατό αξιόμαχο, για να υπερασπιστεί την πατρίδα, αλλά ταυτοχρόνως και έναν στρατό που θα μπει στην παραγωγή για να σωθούμε από τους εαυτούς μας.

ΔΕΝ είμαι ονειροπόλος. Είμαι ένας Έλλην ρεαλιστής. Χωρίς συλλογικότητες και λύσεις εκτός συστήματος και χωρίς λύσεις ελληνικές, η κρίση θα βαθαίνει και ο λαός μας θα ξευτιλίζεται μέχρι την τελική του παράδοση. Ας συμμορφωθούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, προς τις υποδείξεις των ηρώων, των αγίων και των ποιητών μας. Θέλει θυσίες ελληνικού τύπου για να γυρίσει ο ήλιος, όλα τα άλλα είναι παιχνίδια αλλοτρίωσης και υποταγής μας. Εμπρός, λοιπόν, για μια κυβέρνηση που θα κηρύξει τη χώρα και το έθνος σε ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ και τις χώρες μας σε ΕΚΤΑΚΤΗ ανάγκη και θα επιτάξει στρατό, Εκκλησία, πανεπιστήμια και όλα τα άλλα συλλογικά μας όργανα σ’ έναν ανελέητο πόλεμο για τη σωτηρία του έθνους. Ένα νέο ΟΧΙ χρειαζόμαστε. Το είπε ένας φασίστας το ’40 και ο λαός τον ακολούθησε. Το είπε ένας πάμπλουτος πολιτικός το 2004 και ο λαός τον ακολούθησε. Γιατί είναι τόσο δύσκολο να το πει ΤΩΡΑ ακόμα ένας; ΕΛΕΟΣ.

Advertisements