Κύπρος: Ο μόνος εναπομείνας μικρασιατικός ελληνικός χώρος

Οι τελευταίοι των Ελλήνων (ΕΝΩΣΙΣ)

Εδώ και πολλά χρόνια με βασανίζει η σκέψη εάν πρέπει αυτό το άρθρο να δημοσιευτεί. Το γράφω και το ξαναγράφω σχεδόν κάθε χρόνο, χωρίς να είμαι σίγουρος εάν η δημοσίευσή του θα προβληματίσει προς τη σωστή κατεύθυνση ή εάν τελικά θα κάνω ζημιά στις ήδη απαράδεκτες ελλαδοκυπριακές σχέσεις. Τώρα που το πήρα απόφαση ότι τελικά πρέπει να δημοσιευτεί, σας παρουσιάζω μια πετσοκομμένη μορφή του, κάπως αφοριστική και συνθηματοποιημένη. Ελπίζω σύντομα να μπορέσω μαζί με άλλους συντρόφους να ολοκληρώσω αυτό το πόνημα και να το δώσουμε στον κόσμο σε μια μορφή ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟΥ για έναν νέο Ελληνισμό, έναν Ελληνισμό που θα κοντραριστεί βιαίως με τα κρατίδια του ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ και του ΚΥΠΡΕΞ.

Η Κύπρος παραμένει η τελευταία κοιτίδα του μικρασιατικού Ελληνισμού. Ως εκ τούτου η Κύπρος είναι, ουσιαστικά, πιο Ελλάδα και από την ίδια την Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι ελληνική μόνο στους τύπους, στον αθλητισμό και στην ευρωπαΐζουσα αγυρτεία. Η Ελλάδα είναι πια ΣΥΡΙΖΑ και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ και ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ομαδοποιήσεις που δεν έχουν καμία σχέση με τον Ελληνισμό και με τον ελληνικό πολιτισμό. Η Ελλάδα ως τοπίο, ως ιδέα και ως πολιτισμός είναι ακόμη εδώ, όμως στο πεδίο του ανθρώπινου δυναμικού εδώ και πενήντα και πλέον χρόνια συντελείται μια απίστευτη μετάλλαξη. Οι Έλληνες δεν είναι πια Έλληνες, είναι κάτι μεταξύ κακέκτυπων Βέλγων, Σουηδών και Τούρκων, ο Έλληνας έχει καταντήσει να είναι ένας ιδιότυπος βαλκανοευρωπαϊκός άνθρωπος, έντονα αλλοτριωμένος και ψυχικά εξουθενωμένος. Η Ελλάδα έχει καταστραφεί. Η τηλεόραση και μετέπειτα το λάιφσταϊλ και το υψηλό βιοτικό επίπεδο έδωσαν το τελικό κτύπημα. Το μόνο πράγμα που αντιστέκεται πια είναι η γλώσσα, αν και εκεί διαφαίνονται ήδη επικίνδυνα σημάδια φθοράς. Η Εκκλησία μας, ο πάλαι ποτέ εκ φύσεως αντιστασιακός και ελληνικός θεσμός, στην καλύτερή της εκδοχή παλεύει να διατηρήσει τα οθωμανικά της προνόμια και στη χειρότερη παραπαίει ανάμεσα σε έναν Καθολικό και Προτεσταντικό ηθικό κόσμο.

Η Ελλάδα του ’60 μπορεί να ήταν σχετικά φτωχή, όμως σ’ αυτήν κατοικούσαν Έλληνες που έτρωγαν, περπατούσαν, μιλούσαν, χειρονομούσαν, έψαλλαν και τραγουδούσαν ελληνικά. Τώρα οι Έλληνες τραγουδούν αμερικάνικα, παίζουν κικ-μπόξιγκ, παρακολουθούν μπέιζμπολ και τουρκικές σειρές, ξέρουν τους τζαζίστες του Βερολίνου, αλλά δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο Χιώτης, πίνουν φρέντο, πάνε σε έθνικ συναυλίες και τρώνε σούσι μετά, γνωρίζουν σε ποια πρωτεύουσα θα είναι η επόμενη γκέι parade, αναγνωρίζουν τα δικαιώματα όλων των ομάδων και μειονοτήτων, εθνικών και κοινωνικών, αγαπούν τάχατες τους μετανάστες και μισούν καθετί το ελληνικό, ειδικά την ελληνική σημαία και τα άλλα σύμβολα του Ελληνισμού. Μισούν τον εαυτό τους και η περηφάνια τους φτάνει μέχρις ενός λανθάνοντος νταηλικιού, όπου για όλα τούς φταίνε οι ξένοι και όχι οι ίδιοι.

Στην Ελλάδα κατοικούν Ελλαδεξοί, Ελληνικάνοι, Ελληνέζοι και αναρχικοί. Στις εκκλησιές πάνε ως θεοφοβούμενοι Προτεστάντες, γεμάτοι ενοχές και συμπλέγματα. Στην Κύπρο κατοικούν Κύπριοι, κωλοκύπριοι, νεοκύπριοι και ελληνόφωνοι Τούρκοι, όλοι τους όμως κατά βάθος νιώθουν Έλληνες και το παραδέχονται, ακόμη και αυτοί που εμείς ονομάζουμε ελληνόφωνους Τούρκους. Στην Κύπρο υπάρχει και επιζεί –ή, μάλλον, χαροπαλεύει– η λαϊκή Ορθοδοξία. Παρ’ όλο το άππωμα των Κυπρίων και παρ’ όλη την αλλοτρίωση που επιφέρει το υψηλό βιοτικό επίπεδο, οι Κύπριοι βαφτίζονται, παντρεύονται και θάβονται ως Έλληνες μιας άλλης Ορθόδοξης κοινότητας.

Η Κύπρος, όσο και αν φοινικίζει, όσο και αν αγγλικίζει κι όσο και αν παριστάνει το προάστιο του Λονδίνου, γνωρίζει πολύ καλά πως χωρίς την Ελλάδα και χωρίς τον ελληνικό πολιτισμό και το ελληνικό μέτρο θα πνιγεί στα απορρίμματα των νεο-οθωμανών και των Αράβων της ανατολικής Μεσογείου. Το γεγονός ότι ζει ακόμα υπό την κατοχή της Τουρκίας και παρότι σχεδόν όλες οι πολιτικές δυνάμεις είναι υπέρ μιας αντεθνικής λύσης στο Κυπριακό, ο μικρασιατικός Ελληνισμός ακόμη αντιστέκεται και ξέρει να λέει τον Τούρκο Τούρκο και το καραβόσκυλο καραβόσκυλο.

Στο αεροδρόμιο του ελληνισμού, περιμένοντας να ταξιδέψει προς Νέα Υόρκη, το 1960, ο Σεφέρης αντάμωσε τη μεγάλη ηθοποιό Κατίνα Παξινού, η οποία με έντονο ύφος παρακάλεσε τον Σεφέρη να δώσουν την Κύπρο στους Τούρκους «να τελειώνουμε με αυτό το μίασμα». Ο Σεφέρης ούτε πουτάνα την απεκάλεσε ούτε της είπε αϊσσιχτίρ. Της είπε μόνο πως δεν είναι έτσι τα πράγματα, πως δεν είναι κανένα εύκολο πρόβλημα, αποφεύγοντας έτσι και τη ρήξη μαζί της.

Μετά το 1974, στον προσφυγικό καταυλισμό της Άχνας, μια μαυροντυμένη πρόσφυγας προχωρεί και θέτει το καπνιστήρι μπροστά στα χέρια της Μελίνας Μερκούρη, η οποία ΔΕΝ ήξερε να καπνιστεί και αντ’ αυτού έσκυψε αμήχανα και μυρίστηκε τους καπνούς της ευλογημένης ελιάς. Το ίδιο περίπου έκαναν και οι άλλες Αθηναίες που ακολούθησαν. Τα είδαμε ζωντανά αυτά σε βίντεο που έδειξε για πρώτη φορά η ΕΡΤ πριν από δύο χρόνια.

Φέτος είδα τον Μιχαλολιάκο στην πρώτη του δήλωση μετά από την επιτυχία του κόμματός του στις εκλογές να απαριθμεί τα εθνικά ζητήματα. Ο μεγάλος πατριώτης ούτε λέξη για την Κύπρο.

Γνωρίζω από τα γραπτά τους εκατοντάδες Ελλαδίτες διανοούμενους και μη, που επιμένουν ότι το Κυπριακό είναι δημιούργημα του ελληνικού και του κυπριακού εθνικισμού και όχι της Τουρκίας.

To 1974 o Καραμανλής είπε πως η Κύπρος είναι μακριά, ενώ το 1914 και το 1940 ούτε που πέρασε από τον νου εκατοντάδων Κυπρίων, που όρμησαν να πολεμήσουν για την ΕΛΛΑΔΑ, πως η Ελλάδα βρίσκεται μακριά.

Δεν ισχυριζόμαστε πως όλοι οι Ελλαδίτες είναι ευρωπαϊκά ρεμάλια ούτε πως οι Κύπριοι είναι πατριώτες και ήρωες. Λέμε μόνο πως τα περιθώρια αντίστασης του Ελληνισμού λιγοστεύουν μέσα στα όρια του ελλαδικού κράτους. Λέμε πως στην Κύπρο λειτουργεί ακόμη το θαύμα, όχι αυτό του Σεφέρη, αλλά το θαύμα μιας σμυρναίικης πολιτείας, την οποία η γενιά του Σεφέρη πέταξε στην πρώτη της ευκαιρία στα χέρια των Τούρκων. Ο Σεφέρης λάτρεψε την Κύπρο, είδε το θαύμα της, επειδή ήταν Σμυρνιός και είδε εδώ τη Μικρά Ασία να ΖΕΙ, ενώ η δική του πατρίδα είχε οριστικώς παραδοθεί στους Τούρκους.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Β.Φ.

Advertisements

One thought on “Κύπρος: Ο μόνος εναπομείνας μικρασιατικός ελληνικός χώρος

  1. Παράθεμα: Κύπρος: Ο μόνος εναπομείνας μικρασιατικός ελληνικός χώρος « Ένωση Μακεδόνων Κέρκυρας

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.