20 Ιουλίου, 38 χρόνια μετά

Δεν Ξεχνώ…από την εφ. ΕΝΩΣΙΣ που κυκλοφορεί

Οι επετειακές εκδηλώσεις στο ΛΗΔΡΑ ΠΑΛΑΣ δεν φτάνουν πια. Εδώ και κάμποσα χρόνια έχουν ξεφτίσει κι αυτές, παρά την παρουσία ενός αντικατοχικού πυρήνα που παραμένει σχεδόν ο ίδιος σε όλες τις αντικατοχικές πορείες, διαδηλώσεις και εκδηλώσεις όλα αυτά τα δίσεκτα χρόνια. Η 20ή Ιουλίου δεν είναι πια η επέτειος της τουρκικής εισβολής (ποιας εισβολής;), αλλά μια μέρα κατά την οποία παίζουν το πρωί οι σειρήνες και το βράδυ οι τηλεοράσεις αμολούν τα γνωστά επικαιρικά προγράμματά τους. Φυσικά υπάρχει και ένας άλλος κόσμος, βουβός, στα μνημόσυνα και στα κοιμητήρια, όμως ούτε αυτός ο κόσμος καταφέρνει να αρθρώσει έναν καινούργιο, ουσιαστικό αντικατοχικό λόγο.

Εδώ και χρόνια υποστηρίζω πως ο θυμός μας και η αγανάκτησή μας πρέπει να στραφούν προς το Προεδρικό και τα γραφεία των κομμάτων, δηλαδή εναντίον εκείνου του πολιτικού κόσμου που έχει καταφέρει να εγκλωβίσει τον κόσμο μέσα στις ατραπούς της ηττοπάθειας και του ραγιαδισμού. Έχω την εντύπωση πως δεν είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο και τίποτα δεν μπορεί να γίνει με το ζόρι. Μπορούμε, όμως, να ετοιμαστούμε για να κλείσουμε το οδόφραγμα της οδού Λήδρας, έστω και συμβολικά, για μία μέρα. Μπορεί και να μας «κάτσει» και να το κλείσουμε για πάντα. Αυτή είναι η ορθή αντικατοχική πράξη κάτω από τις σημερινές συνθήκες.

Τα οδοφράγματα είναι ο εξωραϊσμός της κατοχής. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που περνούν απέναντι ωραιοποιούν την κατοχή και αναιρούν την πραγματικότητά της. Με τα οδοφράγματα οι Τούρκοι έχουν αποκτήσει τεράστια οφέλη – ίσως το πιο σημαντικό είναι αυτή η ιδέα που τριγυρνά στις σκέψεις μας πως πια δεν υπάρχει κατοχή, αλλά κάποιοι περίεργοι κακοί άνθρωποι που δεν αφήνουν τους δύο λαούς μας να ενωθούν και να ζήσουν μαζί ευτυχισμένοι και χεσμένοι στο χρήμα.

38 χρόνια μετά πρέπει να αλλάξουμε επιτέλους μυαλά. Ο πολιτικός κόσμος στο σύνολό του αποδείχτηκε ανίκανος να τερματίσει την κατοχή. Τώρα ο λαός οφείλει να δείξει αυτά τα λίγα δόντια που του έχουν απομείνει. Μόνο έτσι θα τα ακονίσει για να μπορούμε να ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες. Πρέπει σιγά σιγά να δώσουμε σε όλους τους νεοοθωμανούς, τους απ’ εκεί αλλά κυρίως τους απ’ εδώ, να καταλάβουν πως πια η κάθε τους λανθασμένη κίνηση θα έχει κι ένα κόστος.

Ας αρχίσουμε με τα εύκολα. Ας μαζευτούμε στην ΟΔΟ ΛΗΔΡΑΣ με ελληνικές σημαίες και ας κλείσουμε το πρώτο μας οδόφραγμα. Αν κάποιοι συμπατριώτες μας θελήσουν να μας πείσουν πως δεν υπάρχει τίποτα το κακό με την ελεύθερη διακίνηση, τότε ας τους απαντήσουμε δίνοντάς τους και αυτούς μια σημαία, για να περάσουμε όλοι απέναντι με ελληνικές σημαίες, να δούμε επιτέλους πόσο ελεύθερη είναι αυτή η ελεύθερη διακίνηση.

Advertisements