Αγανάκτηση για τους «Αγανακτισμένους»

Η απόφαση μίας ομάδας ανθρώπων, που βρέθηκαν και ομαδοποιήθηκαν στις διαδηλώσεις έξω απ’ το Προεδρικό με αφορμή την έκρηξη στο Μαρί, να κατέλθει στις εκλογές με δικό της υποψήφιο δεν με βρίσκει αντίθετο. Είναι δημοκρατικό δικαίωμα ακόμη και του κάθε πολίτη, πόσο μάλλον ενός οργανωμένου συνόλου, να προβάλει το πρόγραμμά του στον λαό και να προσπαθήσει να τον πείσει, ώστε να λάβει το χρίσμα του Πρόεδρου της Δημοκρατίας. Είναι επίσης θεμιτό, και ειδικά σε περιόδους κομματικής και ιδεολογικής πόλωσης, όπου όλες οι δυνάμεις συμφωνούν μεταξύ τους και εκφράζουν περίπου την ίδια θέση, ομάδες πολιτών να κατεβαίνουν στις εκλογές ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ, για να ακουστεί και μια άλλη πρόταση, όσο και αν αυτή ακούγεται «αιρετική».

Η απόφαση των «αγανακτισμένων-αφυπνισμένων» να κατεβάσουν δικό τους υποψήφιο δεν μας βρίσκει αντίθετους ούτε μας εκπλήσσει. Ακούμε αυτήν τη θέση τους εδώ και πολλούς μήνες. Η άποψή τους ότι οι πολιτικοί τα έκαναν θάλασσα είναι σεβαστή. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ένας πολίτης ΔΕΝ θα τα κάνει θάλασσα, επειδή είναι μόνο και μόνο «καλός και έντιμος άνθρωπος». Ο υποψήφιος, όπως και η συγκεκριμένη ομάδα, θα κριθεί από το πρόγραμμά του και όχι από τις προθέσεις του, οπότε γι’ αυτό το ζήτημα θα γράψουμε σε μεταγενέστερο κείμενό μας, όταν θα έχουμε κι άλλες πληροφορίες επί του θέματος.

Αυτό που ΤΩΡΑ μας βρίσκει εντελώς αντίθετους με την απόφαση των αυτοαποκαλούμενων «αγανακτισμένων-αφυπνισμένων» είναι η εμμονή τους να σφετερίζονται τις διαδηλώσεις και το κίνημα έξω απ’ το Προεδρικό, με τρόπο μάλιστα που πολλές φορές προσβάλλει τις χιλιάδες των ανθρώπων που ήταν εκεί από την πρώτη στιγμή και συμμετείχαν σε όλες τις διεργασίες και εκδηλώσεις. Το κίνημα αυτό δεν είχε μία συγκεκριμένη ιδεολογία ούτε ήταν αποτέλεσμα δουλειάς μιας συγκεκριμένης ομάδας ανθρώπων. Στο κίνημα αυτό συμμετείχε κάθε καρυδιάς καρύδι, άνθρωποι από όλα τα κόμματα, ανέντακτοι, νέοι, γέροι, άντρες, γυναίκες, παιδιά, άνθρωποι όλων των κοινωνικών τάξεων και ιδεολογιών, ακόμη και πράκτορες του Χριστόφια και πολλά άλλα ύποπτα άτομα, ακόμη και φρούτα, γραφικοί, προβληματικοί και ανόητοι άνθρωποι. Ένα τέτοιο αυθόρμητο κίνημα νοείται ότι δεν μπορεί ν’ αποφύγει μια τέτοια σύνθεση. Οι τάσεις και οι αντιθέσεις δεν κατάφεραν στην αρχή να διασπάσουν αυτό το κίνημα, ακριβώς διότι η μαζικότητα και ο παλμός και η αγανάκτηση του κόσμου δεν άφηναν αυτές τις αντιθέσεις να γίνουν κυρίαρχες, με αποτέλεσμα να κυριαρχεί η διάθεση του κόσμου ν’ απομακρυνθεί ο Χριστόφιας από την εξουσία και να τιμωρηθεί και αυτός και όλοι οι άλλοι υπαίτιοι για τη δολοφονία τόσων και τόσων ανθρώπων.

Το πρώτο κάλεσμα για την πρώτη διαμαρτυρία έξω απ’ το Προεδρικό δεν το έκαναν οι τότε ανύπαρκτοι «αγανακτισμένοι», άλλα μια φοιτητική παράταξη, μετά από πρωτοβουλία ελάχιστων νέων που δεν είχαν καμιά μα καμιά πολιτική συγγένεια με τους αυτοαποκαλούμενους «αγανακτισμένους». Φυσικά με τη μαζικότητα του κινήματος οι νέοι έπαψαν να παίζουν τον ρόλο του διοργανωτή. Ο κάθε διαδηλωτής μπορούσε να πάρει το μικρόφωνο και να πει τη δική του άποψη, με αποτέλεσμα ν’ ακούμε αλλοπρόσαλλα πράγματα και πολλές φορές οι διαμαρτυρίες μας να παίρνουν έναν γραφικό χαρακτήρα. Τα σημερινά στελέχη των «αγανακτισμένων» έλαβαν τα μικρόφωνα μετά από αρκετές μέρες και προσπάθησαν να συνεχίσουν τις διαμαρτυρίες χωρίς να διαφαίνεται καμιά ομαδοποίηση, τουλάχιστον στην αρχή. Όταν διαφάνηκε η ομαδοποίηση, τότε πολλά άτομα άρχισαν να θέτουν διαφορετικούς προβληματισμούς, για να μη μετατραπούν οι διαδηλώσεις ούτε σε μνημόσυνα ούτε σε πανηγύρια. Εμείς επιμέναμε από την αρχή να ψηφιστεί μία προσωρινή επιτροπή για την καλύτερη διοργάνωση των εκδηλώσεων, χωρίς όμως να εισακουστούμε, ώσπου και σιγά σιγά οι εκδηλώσεις άρχισαν να ξεφτίζουν και να χάνουν τον παλμό τους και τον στόχο τους. Τότε έγιναν απόπειρες από όλες τις ομαδοποιήσεις να γίνει μια συζήτηση για όλα τα προβλήματα που υπήρχαν, χωρίς όμως ποτέ να μπορέσουμε να φτάσουμε σε ένα άλλο επίπεδο, και αυτό κυρίως διότι σκοντάφταμε στην άρνηση των «αγανακτισμένων μεγαφωνιστών» να δεχτούν να αναλάβει τη διοργάνωση των εκδηλώσεων μία αναθεωρημένη και διευρυνόμενη ομάδα ανθρώπων. Από τότε έγινε φανερό το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ομάδα είχε άλλους στόχους. Δεν έχει σημασία να τους απαριθμήσουμε. Λέμε μόνο πως σιγά σιγά ο κόσμος εξαφανίστηκε, παρά τους ΟΡΚΟΥΣ των νέων ηγετών μας ότι θα μείνουμε ΕΚΕΙ, έξω απ’ το Προεδρικό, ώσπου να δικαιωθούν οι νεκροί μας και να τιμωρηθούν οι ένοχοι και ο Χριστόφιας.

Οι «αγανακτισμένοι-αφυπνισμένοι» φέρουν τεράστια ευθύνη για τη διάλυση των συγκεντρώσεων έξω από το Προεδρικό. Δικαιούνται να κατέλθουν στις εκλογές και με δέκα υποψηφίους αν θέλουν, δεν δικαιούνται όμως να σφετερίζονται το όνομα των συγκεντρωθέντων έξω απ’ το Προεδρικό ούτε δικαιούνται να μιλούν ως εκπρόσωποι των χιλιάδων ανθρώπων που βρέθηκαν εκεί από την πρώτη στιγμή μετά από την τραγωδία στο Μαρί.

Β.Φ.

Advertisements