ΤΟ ΓΑΙΜΑΝ ΜΑΣ ΑΥΛΑΤΖΙΝ

Γιατί, άραγε, ενώ ο αγώνας της ΕΟΚΑ, οι ήρωές της και ο αρχηγός της βάλλονται ποικιλοτρόπως, αυτός συνεχίζει να εμπνέει τη νεολαία; Γιατί, άραγε, ενώ πέρασαν 38 χρόνια από τον θάνατο του Γρίβα, ακόμη μαζεύεται τόσος κόσμος στο μνημόσυνό του, ενώ το άλλο μισό της ηγεσίας του αγώνα, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, παρά την κρατική υποστήριξη, έχει σχεδόν ξεχαστεί; Γιατί η ΕΝΩΣΙΣ παραμένει έως σήμερα πηγή της ριζοσπαστικοποίησης της νεολαίας μας; Αυτά τα ερωτήματα δεν απαντώνται σε ένα μικρό άρθρο, όπως αυτό. Τα θέτω για να δείξω ότι το ζήτημα της Ένωσης είναι πέραν των δικών μας επεξηγηματικών θεωριών και εργαλείων, παρ’ ότι συνεχώς βρίσκεται στο στόχαστρο όλων των αναλυτών του κυπριακού προβλήματος.

Για να καταλάβει κάποιος σήμερα γιατί ένας πιτσιρικάς μοντέρνος, με το σκουλαρίκι στο αυτί και το άη-πατ στο μυαλό, έχει στον τοίχο του δωματίου του την αφίσα του συντηρητικού Γρίβα, και όχι, ας πούμε, του Γιώργου Βασιλείου ή του Νεοκλή Συλικιώτη ή ακόμη του Τάσσου Παπαδόπουλου, πρέπει να ανατρέξει, όχι στα βιβλία της Ιστορίας, αλλά στη μεταφυσική.

Το ζήτημα της Ένωσης έχει προκαλέσει άπειρες συζητήσεις. Για πολλούς αποτελεί έως σήμερα την αιχμή των κακοδαιμονιών μας. Για άλλους, όπως εμάς, αποτελεί την αιχμή της ύπαρξής μας και της προοπτικής μας. Σήμερα, αυτοί που θέτουν ζήτημα Ένωσης είναι ελάχιστοι και, στην καλύτερη περίπτωση, θεωρούνται γραφικοί στη χειρότερη, λίαν επικίνδυνοι. Κάποιοι άλλοι, παρ’ ότι πιστεύουν πως η σωστή κατάληξη του κυπριακού προβλήματος είναι η Ένωση με την Ελλάδα, εντούτοις ισχυρίζονται πως δεν πρέπει, για λόγους τακτικής, να προβάλλεται αυτό το αίτημα, διότι στις σημερινές συνθήκες πρέπει να προβάλλουμε το ζήτημα του αντικατοχικού αγώνα για την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ. Κάποιοι άλλοι προσθέτουν: Πρώτα η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ και μετά η ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ.

Εμείς, ως ενωτικοί, πρέπει να δώσουμε ένα τέλος σε αυτή τη συζήτηση, έστω και με αυτόν τον σχεδόν μονολεκτικό τρόπο. Η ΕΝΩΣΗ δεν είναι ζήτημα στρατηγικής ή τακτικής, ούτε καν ζήτημα πολιτικού αιτήματος. Είναι ζήτημα ΖΩΗΣ ή ΘΑΝΑΤΟΥ, ζήτημα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ή ΥΠΟΤΑΓΗΣ. Χωρίς την ΕΝΩΣΗ να δεσπόζει στις καρδιές και στον νου μας, δεν μπορεί να διεξαχθεί κανένας αγώνας για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Η ΕΝΩΣΗ είναι η ιστορία μας, είναι η ψυχή μας, είναι ο καλός μας εαυτός, είναι το σύμβολο της ενιαίας ιστορικής μας πορείας από την αρχαιότητα, στο Βυζάντιο και στους σύγχρονους καιρούς. Η ΕΝΩΣΙΣ είναι ΓΑΙΜΑΝ, είναι το αίμα που έδωσαν οι Κύπριοι για να παραμείνουν αυτά τα χώματα ελληνικά και Ορθόδοξα, είναι το αίμα που, αναμεμειγμένο με το χώμα, δίνει τροφή στις ελιές τζιαι τες τερατσιές μας να κρατηθούν στον ρότσον τους. Χωρίς την ΕΝΩΣΗ δεν υπάρχει ΜΥΘΟΣ στην Κύπρο, δεν υπάρχει ΥΠΕΡΗ ΦΑΝΕΙΑ, δεν υπάρχει τίποτα, παρά νεοκυπριακά ιδεολογήματα και επαναστατικές σαχλαμάρες.

Η ΕΝΩΣΗ είναι η συνεχιζόμενη ελληνική επανάσταση της Κύπρου, η πολιτική, η πολιτιστική και η προσωπική επανάσταση των τελευταίων δύο αιώνων. Δεν είναι αίτημα που προβάλλουν κάποιοι πολιτευτές, είναι οι ψυχές των αγγέλων μας, που, ματωμένες ακόμη, φτερουγίζουν πάνω από κρησφύγετα, λαγκάδια και βουνά, είναι το πείσμα ενός ξεροκέφαλου λαού να πάει να βρει τη μάνα που τον εγέννησεν, τη μάνα που τον εβύζασεν, τη μάνα που τον ανάθρεψε.

Δεν είμαστε εμείς που ζητούμε την ΕΝΩΣΗ, είναι το γαίμαν των αγωνιστών, των Κυπρίων της ελληνικής επανάστασης του 1821, είναι το γαίμαν των Κυπρίων αγωνιστών σε όλους τους αγώνες του έθνους, είναι το γαίμαν του Στυλιανίδη, του Γιάλλουρου, του Μάτση, του Ζάχου, του Καραολή, του Πέτρου, του Αντρέα, της Αντιγόνης, του Γιώργου, του Περικλή, του Αντώνη, του Ευαγόρα, του Καλλή, του Κυριάκου, του Γιάννη, του Κώστα, της Ελένης, του Σταύρου, του Αλέκου, του Σωκράτη και όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει…

Δεν είμαστε εμείς που προβάλλουμε την ΕΝΩΣΗ, είναι το γαίμαν των ηρώων μας, των αγίων μας και των ποιητών μας, αυτών που σε κάθε δύσκολη στιγμή μας είναι παρόντες, δίνοντας ξανά και ξανά το γαίμαν τους, ώσπου να γινεί αυλάτζιιν, για να σωθούμε από την ξηρασία που μαστίζει τον τόπον μας.

Δεν είμαστε εμείς που ζητούμε την ΕΝΩΣΗ, είναι το γαίμαν του Αυξεντίου, που φωνάζει από βαθιά, μέσα στη γη, πως δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς θυσίες και κακουχίες, δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς τη μεταφυσική του άπιαστου ονείρου, δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς την πίστη προς το ακατόρθωτο, το αδύνατον, το ιερό ιδανικό.

Δείτε μόνο ποιοι υπήρξαν οι μεγαλύτεροι εχθροί της ΕΝΩΣΕΩΣ, για να καταλάβετε γιατί η πλειοψηφία αυτού του λαού, ακόμη και σήμερα, είναι κατά βάθος ενωτική. Δεν μιλώ για τους ξεκάθαρους εχθρούς, Εγγλέζους, Τούρκους και Τουρκοκυπρίους. Μιλώ για τους σημερινούς τοκογλύφους, τους τραπεζίτες, τους Κυπραίους που είναι παντρεμένοι/-ες με αλλοδαπούς, τις εθνικές μειονότητες, τις θρησκευτικές μειονότητες και τις αιρέσεις, τους διεθνιστές και τις ΜΚΟ, τους πράκτορες ξένων κέντρων εξουσίας, τα στελέχη των πολυεθνικών, όλον αυτόν τον συρφετό, που το 2004, πότε ανοικτά και πότε κρυφά, πρωτοστάτησε για να περάσει το Σχέδιο Ανάν.

Δεν πέρασε το Σχέδιο Ανάν διότι μίλησε το γαίμαν του περήφανου εαυτού μας, μίλησαν οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ, μίλησε και ο Παπαδόπουλος, όχι ως ένας Κυπραίος αντικατοχικός κοσμοπολίτης, αλλά ως το δεξί χέρι του Γρίβα, ως ο εικοσιπεντάχρονος που προειδοποιούσε τον Γρίβα για τη συνωμοσία της Ζυρίχης – Λονδίνου. Περιττό να πω πως οι λεγόμενες αντικατοχικές δυνάμεις όλων των πολιτικών παρατάξεων αρχικώς τάχθηκαν υπέρ του Σχεδίου Ανάν. Περιττό να πω πως τους μεγάλους αγώνες, τότε, έδωσαν οι ενωτικές ομάδες των νέων μας και σύσσωμο το ενωτικό κίνημα, παλιό και νέο.

Για να υπάρξει αντικατοχικο κίνημα για την απελευθέρωση των κατεχόμενων πατρίδων μας χρειάζεται και κοινό κίνημα σε Κύπρο και Ελλάδα. Χωρίς το αίτημα της ΕΝΩΣΗΣ είναι σαν να πηγαίνουμε στη μάχη χωρίς το βαρύ μας πυροβολικό, χωρίς τα αντάρτικα σώματά μας, χωρίς τη σημαία μας, χωρίς τις ευχές της Παναγίας, χωρίς το ΓΑΙΜΑΝ που μας κρατά στη ζωή. Η ζωή, είπε ο Σάββας Παύλου, στην Κύπρο είναι ελληνική. Και συμφωνώ απολύτως μαζί του, κι επίσης δεν έχω καμιά αμφιβολία για το ότι θα έρθουν στιγμές που πάλι με την ΕΝΩΣΗ στα χείλη θα πάρουμε τους δρόμους που οδηγούν προς τη λευτεριά… τζιαι ας γινεί το γαίμαν μας αυλάτζιν.

Β. ΦΤΩΧΟΠΟΥΛΛΟΣ
Γιαλούσα, Νομός Αμμοχώστου,
Ελλάς
(Aναδημοσίευση από το περιοδικό Εθνικός Φάρος
που εκδίδει η ΠΕΟΦ Θεσσαλονίκης)

Advertisements