Κυκλοφορεί η «ΕΝΩΣΙΣ» Ιανουαρίου…

Εθνικωλογικόν Εκδοτικόν Σημείωμα

Περί τρίτου υποψηφίου

Eάν ο Αναστασιάδης ήταν όντως πατριώτης και όντως, ως υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν θα επανέφερε ένα νέο σχέδιο τύπου Ανάν, όπως ο ίδιος μας είπε πρόσφατα, τότε ΔΕΝ υπάρχει κανένας λόγος να διεκδικήσει το αξίωμα του Προέδρου της νήσου. Επειδή, όμως, δεν είναι ούτε πατριώτης, ούτε έκανε ποτέ του αυτοκριτική για τη στάση του τότε με το σχέδιο Ανάν, το καλύτερο που μπορεί να κάνει για την παράταξή του και για την Κύπρο είναι να παραιτηθεί ως διεκδικητής της Προεδρίας και να πείσει το κόμμα του να υποστηρίξει άλλον υποψήφιο, για να φύγει το ΑΚΕΛ και ο Χριστόφιας από την εξουσία και η Κύπρος να μαζέψει τα συντρίμμια της και ν’ αρχίσει μια νέα πορεία, μακριά από τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία και τις πολλές άλλες υποχωρήσεις. Νοείται ότι αυτός ο άλλος υποψήφιος πρέπει να δεσμευτεί σε μία ελληνική πολιτική στο εθνικό ζήτημα και σε μια επίσης ελληνική και δίκαιη πολιτική όσον αφόρα την οικονομία. Με τη σειρά του, ο νέος υποψήφιος πρέπει να δεσμευτεί ότι οι 4 τουλάχιστον υπουργοί πρέπει να είναι από τον χώρο του ΔΗΣΥ και οι υπόλοιποι από τα άλλα κόμματα, που θα υποστηρίξουν την υποψηφιότητα που θα αδειάσει τον Χριστόφια και το ΑΚΕΛ.

Πριν εξαγγείλουν κι άλλοι τη δική τους υποψηφιότητα είναι αναγκαία η κατάρτιση μίας επιτροπής «γερόντων» ή σοφών», η οποία θα κάνει τις επαφές και με τον υποψήφιο της επιλογής τους και με τον ΔΗΣΥ. Η επιτροπή αυτή, με Πρόεδρο τον Βάσο Λυσσαρίδη και με μέλη άλλες προσωπικότητες του εθνικοαπελευθερωτικού χώρου, και με τις ευλογίες του Αρχιεπισκόπου και της Εκκλησίας μας, οφείλει να ορίσει, από τώρα, και το υπουργικό συμβούλιο και τις άλλες σημαντικές θέσεις του κρατικού μηχανισμού. Έχοντας έτοιμο ένα υπουργικό συμβούλιο με τον ΓΙΩΡΓΟ ΛΙΛΛΗΚΑ υπουργό ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ, τον ΟΜΗΡΟΥ υπουργό ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, τον ΟΥΡΑΝΙΟ ΙΩΑΝΝΙΔΗ υπουργό ΠΑΙΔΕΙΑΣ, τον ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ υπουργό ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, τον ΝΙΚΟΛΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ υπουργό ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ, τον ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ υπουργό ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ και την ΕΛΕΝΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ υπουργό ΥΓΕΙΑΣ, η επιτροπή μπορεί να αρχίσει τις διαπραγματεύσεις με τον ΔΗΣΥ και ταυτοχρόνως να αποκαλύψει τον υποψήφιο Πρόεδρο. Με την αποκάλυψη του υπουργικού και μετά του υποψήφιου, νοείται πως πρέπει ν’ αρχίσει και μια καμπάνια υποστήριξης της υποψηφιότητας από οργανώσεις, συνδέσμους, ομάδες και κοινωνικά και πολιτιστικά σύνολα. Εάν ο ΔΗΣΥ και ο Αναστασιάδης τελικά δεν δεχτούν και αποφασίσουν να κατεβούν αυτόνομα, ΚΑΚΟ του κεφαλιού τους και μικρό το κακό. Εάν η επιτροπή καταφέρει να κρατήσει ένα εθνικοαπελευθερωτικό υπουργικό συμβούλιο με υπουργούς μέλη του ΔΗΣΥ, τότε η ζημιά που θα προκαλέσουν αυτά τα στελέχη θα είναι μεγάλη και πικρή για τον Ναινέκο Αναστασιάδη. Τώρα είναι η τελευταία ευκαιρία όλων αυτών των συναγερμικών εθνικοφρόνων να αποδείξουν ότι είναι όντως πατριώτες και δεν επιθυμούν τη συνέχιση μιας ΔΗΣΑΚΕΛΙΚΗΣ πολιτικής στο Κυπριακό. Όλοι αυτοί, που για χρόνια έσκυβαν το κεφάλι κάτω από τον τσιουππέ του Κληρίδη και του Αναστασιάδη και από όψιμοι υπερπατριώτες κατέληξαν να προσκυνούν τις αντεθνικές πολιτικές των ηγετών τους και του κόμματός τους, έχουν μια τελευταία ευκαιρία να σώσουν την υστεροφημία τους και το κόμμα τους και την πατρίδα τους. Η Κύπρος δεν αντέχει άλλη μια πενταετία ΑΚΕΛΙΚΗΣ διακυβέρνησης, είτε αυτή είναι η ακελική ή η συναγερμική εκδοχή της. Είναι στα χέρια των συναγερμικών να έρθουν σε ρήξη με το κομματικό τους κατεστημένο και, επιτέλους, για μια φορά στα χρόνια του ΔΗΣΥ, να σταθούν δίπλα στους υπόλοιπους εθνικά σκεπτόμενους Κύπριους, για να μην περάσει η αντεθνική λαίλαπα, που μας κυβερνά τώρα και που μπορεί, είτε στην ερυθρά είτε στη γαλάζια εκδοχή, να μας κυβερνήσει αύριο.

Υπάρχει, φυσικά, και το πρόβλημα του ίδιου του υποψήφιου. Ποιος είναι αυτός που όντως μπορεί να κάνει ζημιά στον ΔΗΣΥ, ώστε και εκλέξιμος να είναι και να χαράξει μια νέα πορεία στο κυπριακό; Τέτοιος υπάρχει και δεν είναι ένας απ’ αυτούς των οποίων έχουν ακουστεί τα ονόματα έως τώρα, ούτε είναι κάποιος απ’ αυτούς που λένε ότι θέλει ο Αρχιεπίσκοπος. Όμως, ας μην προτρέχουμε των γεγονότων. Τώρα είναι αναγκαία η ίδρυση της επιτροπής «δημογερόντων ή σοφών», η οποία θα επεξεργαστεί τις θέσεις που πρέπει να υποστηρίξει ο υποψήφιός της και να καταρτίσει ένα μεγάλο μέρος του υπουργικού συμβούλιου και των άλλων σημαντικών πόστων του κρατικού μηχανισμού.

Οι θέσεις πρέπει να είναι ξεκάθαρες.

Α) ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ του Κυπριακού και αποδιεθνοποίησή του. Το κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής, άρα και απελευθέρωσης. Είναι πρόβλημα ελληνικό που απορρέει από το γεγονός ότι δεν ασκήσαμε το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και, ως εκ τούτου, άλλοι, αλλόθρησκοι και μη, καθορίζουν την τύχη μας. Το κυπριακό μπορεί να λυθεί μόνο ΔΙΚΑΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΑ και όχι στα πλαίσια του ΟΗΕ, της ΕΥΡΩΠΗΣ ή άλλων ξένων μηχανισμών.

Β) Η Κύπρος είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ και μαζί με τον υπόλοιπο ελληνικό λαό οφείλει από τώρα να αλλάξει τα έως τώρα δόγματα που ήθελαν την Ελλάδα μακριά από την Κύπρο, και να προχωρήσει σε κοινούς στόχους, στρατηγικές και τακτικές, ώστε να ξεπεράσουμε την κρίση και να υιοθετήσουμε δικές μας πολιτικές στρατηγικές, που να εξυπηρετούν τα εθνικά μας συμφέροντα και τον λαό μας.

Γ) Η Κύπρος είναι ένα ΟΡΘΟΔΟΞΟ νησί, με ένα ελληνικό πολιτισμό, εδώ και χιλιάδες χρόνια. Αυτά τα ιδιαίτερα στοιχεία μας πρέπει να διαφυλαχτούν ως κόρη οφθαλμού. Αυτό σημαίνει ότι σταματάμε τις πολυπολιτισμικές αηδίες και το πιπίλισμα των ατομικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βάζουμε μπρος τα δικά μας ελληνικά μοντέλα ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ.

Δ) Η ΔΙΑΒΡΩΣΗ του κοινωνικού ιστού πρέπει να σταματήσει με δραστικά μέτρα ΑΜΕΣΩΣ. Τα οδοφράγματα πρέπει να ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ και ας φωνάζουν οι έμποροι των ναρκωτικών και ας φωνάζουν οι κυπριλλήδες που θέλουν να μπαινοβγαίνουν στα κατεχόμενα. Όλη η ασυδοσία σήμερα μπαίνει από τα οδοφράγματα. Αμέσως να σταματήσει η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ και να καταρτιστεί σχέδιο απομάκρυνσης όλων των μη αδειούχων μεταναστών, όπως και αυτών που αλλοιώνουν, σκοπίμως ή μη, τον χαρακτήρα του νησιού και του λαού.

Ε) Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ του νησιού, όπως και όλες οι πλουτοπαραγωγικές μας πηγές, είναι ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ και ανήκουν στο έθνος και στον λαό μας και σε κανέναν άλλο. Δεν ανήκουν ούτε στην Τουρκία, ούτε στους Τουρκοκύπριους, ούτε στο Ισραήλ, ούτε στις πολυεθνικές, ούτε στους κυριάρχους Άγγλους. Ανήκουν στους κατοίκους αυτού του νησιού, όλους αυτούς τους ανθρώπους που σέβονται και αποδέχονται τους νόμους αυτού του νησιού.

Θα μπορούσαμε να γράψουμε και πολλές άλλες παραμέτρους μιας εθνικής πολιτικής. Προς το παρόν γράφουμε αυτά τα λίγα για προβληματισμό και σε επόμενο φύλλο προχωρούμε πιο κάτω και με τα ονόματα των υποψηφίων και άλλων ικανών λειτουργών.

Advertisements