Η Κατοχή των Νεοκυπρίων

Καθώς πλησιάζει η επέτειος της εισβολής όλο και περισσότερο αρχίζω να μην είμαι σίγουρος πια για τις απόψεις μου. Γράφω και υποστηρίζω εδώ και πάνω από τρεις δεκαετίες ότι στην Κύπρο ΔΕΝ πρέπει να ξανασπάσει μύτη Έλληνα. Θεώρησα μετά το ‘74 και θεωρώ έως σήμερα ότι η εμφύλια διαμάχη μόνο καταστροφές μπορεί να επιφέρει όχι μόνο διότι χάνονται ανθρώπινες ψυχές –άλλωστε από τα δυστυχήματα, τα τσιγάρα και τα καρδιακά νοσήματα    σκοτώνονται πολύ περισσότεροι άνθρωποι – αλλά κυρίως επειδή περιχαρακώνουν τους ανθρώπους σ’ ένα ιδεολογικό μίσος που δεν αφήνει κανένα να δει την πραγματικότητα για πολλά χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι κάθε φορά που το ΑΚΕΛ τα βρίσκει σκούρα, θυμάται και υπενθυμίζει σε όλους το ΠΡΑΞΗΚΟΠΗΜΑ και τις συνέπειές του. Έτσι διαιωνίζει την διχόνεια και το μίσος και μετατοπίζει τα σημερινά προβλήματα σε χρόνους που δεν υφίστανται πια, σε χρόνους άλλων συνθηκών και άλλων δεδομένων. Όταν το ΑΚΕΛ κριτικάρεται για τις ενδοτικές του θέσεις, αίφνης θυμάται το πραξηκόπημα και το χρησιμοποιεί για να μην απαντήσει στις επικρίσεις που κάνουν οι άλλοι για τις σημερινές του θέσεις. Εκεί που δεν υπάρχουν επιχειρήματα, η εμφύλια διαμάχη είναι ο πλέον φασιστικός τρόπος κατατρόπωσης του αντιπάλου. Πάντως ακόμη και όταν κριτικάρεται για την οικονομία, το ΑΚΕΛ πολλές φορές πάλι στο πραξηκόπημα καταφεύγει για να μην δώσει εξηγήσεις.

Σήμερα όπου όλα κινούνται με μια φοβιτσιάρικη ομαλότητα, αν είναι δυνατόν να είναι όλα ομαλά σε μια κατεχόμενη πατρίδα, ίσως όλοι πρέπει ν’ αναθεωρήσουμε τις θέσεις μας ειδικά τώρα που ακόμη και οι λέξεις έχουν χάσει το αρχικό τους νόημα. Λέξεις κλειδιά όπως ΚΑΤΟΧΗ, ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΓΩΝΑΣ κ.τ.λ. ή έχουν εξαφανιστεί ή έχουν πάρει άλλο νόημα. Σήμερα είσαι γραφικός ή εοκαβητατζής εάν μιλάς για απελευθέρωση, ελευθερία και αγώνα εναντίον της κατοχής. Ακόμη χειρότερα εάν μιλάς για τουρκική κατοχή και εάν φωνάζεις “ΕΞΩ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ”, τότε είσαι ένας αχρείος εθνικιστής, ένας φασίστας, ένα ρεμάλι αντιπολυπολιτισμικό ένα σωβινιστικοφασιστικό σκουλίκι. Τώρα υπάρχουν άλλες λέξεις στο λεξιλόγιο μας, όπως διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, επανένωση, επαναπροσέγγιση και BARIS. Τώρα σεργιανίζουμε στα κατεχόμενα σαν να μην είναι κατεχόμενα. Ίσως να μην είναι αφού μπορούμε να σεργιανίζουμε σ’ αυτά και να περνάμε ευχάριστα. Ίσως να είναι και να μην είναι και το κυπριακό να είναι ζήτημα φιλοσοφικό και να μην το ξέραμε τόσο καιρό. Ίσως να μην υπάρχει κατοχή την ημέρα και να υπάρχει κάπως τη νύκτα μιας και δεν επιτρέπεται η διαμονή μας τη νύκτα εκτός εάν παίζουμε κουμάρι και ξενυκτήσουμε χάνοντας τα χρήματα μας και ενισχύοντας τους Αττίλες, συγνώμη ίσως κι αυτή η λέξη να είναι λάθος, ίσως έπρεπε να γράψω τους ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ, ίσως η κατοχή να είναι μέσα στα αρρωστημένα μυαλά μας. Ίσως η κατοχή να είναι ΚΑΤΟΧΗ περιορισμένης ευθύνης, δηλαδή ΛΙΜΙΤΕΔ που λέμε εδώ στο νησί και ίσως και γι’ αυτό δεν μας καίγεται καρφί εάν συνεχίζεται εδώ και 37 χρόνια. Φυσικά κάποιοι αντιστέκονται με τις ίδιες λέξεις. Άκουσα πρόσφατα σε εκδήλωση με τους κατεχόμενους δήμους, πολλούς ΠΡΟΔΟΤΕΣ να μιλούν για σκληρούς ΑΓΩΝΕΣ και ΘΥΣΙΕΣ που πρέπει να κάνουμε για να απαλλαγούμε απ’ την κατοχή. Φυσικά στην αρχή συγχύζεσαι με αυτά που ακούεις στη συνέχεια όμως καταλαβαίνεις πως οι ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ είναι για να περάσει πιο σύντομα η προδοσία της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Όλοι ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ με νύχια και με δόντια μόνο που ο αγώνας τους είναι για δυό εντελώς διαφορετικά πράγματα. Όποτε αγαπητοί αναγνώστες καταλαβαίνετε ότι πρέπει πια να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τις λέξεις, ίσως ακόμη πρέπει να βρούμε άλλες λέξεις για να εκφραζόμαστε ίσως θα ‘πρεπε να σπάσουμε και μερικές μύτες και στα δικαστήρια να ισχυριστούμε πως δεν τις σπάσαμε, απλώς τις χαϊδέψαμε και για κακή τους τύχη, των θυμάτων δηλαδή, κόπηκε το χέρι μας και δυστυχώς μάτωσαν. Ίσως κάποιοι επιτέλους πρέπει να αγανακτήσουν σ’ αυτόν τον τόπο και να το δείξουν κιόλας. Έως τώρα ο λαός μας έδειξε τρομέρη ανεκτικότητα στην πολιτική και πνευματική μας ηγεσία. Όσοι πραγματικά πάλεψαν για να παραμείνουν οι πραγματικές έννοιες των λέξεων και ως εκ τούτου να ξέρουμε ποιοι είναι οι φίλοι μας και ποιοι οι εχθροί, έχουν κατασυκοφαντηθεί με τον πιο χυδαίο τρόπο. Να σας θυμίσω για τις «αργόσχολες πουτάνες» που έκαναν τις πορείες γυναικών, για τους «σιυλλομπάσταρτους τους ροκόλους» που κατέβαζαν τις τουρκικές σημαίες, για τις μάνες των αγνοουμένων που μαυροντυμένες έκαμναν «χαράσσ» τους καϋμένους τους τουρίστες που έθελαν να παν στην άλλη μερκά, την Ελένη Φωκά που υπέστη λιγότερα απ’ τους Τούρκους παρά απ’ τους δικούς μας (κάποτε κάποια μου είπε οτι θα ‘ταν καλά, για τον αγώνα της Κύπρου εάν πρώτα έκανε αποτρίχωση το μουστάκι της και ύστερα να μιλούσε. ΤΩΡΑ δεν κοιμάμαι τις νύκτες διότι τότε της είπα μόνο «Ασσιχτίρ μαλακισμένη» ενώ έπρεπε να της είχα ξεριζώσει και τα δόντια και τις τρίχες της). Να σας θυμίσω τους «προβοκάτορες»  μοτοσυκλετιστές και τους επίσης «άμυαλους προβοκάτορες» Ισαάκ και Σολωμού, να σας υπενθυμίσω ότι όλοι αυτοί ανέκτηκαν την λοιδωρία όλων των ομοσπονδιακών χωρίς να σπάσει μύτη;

Δεν επιθυμώ με κανένα τρόπο να σκοτωνόμαστε αναμεταξύ μας, ούτε θέλω να παροτρύνω τον κόσμο σε πράξεις βίας. Θέλω μόνο να καταλάβουμε πως πρέπει επιτέλους ν’ αγανακτήσουμε και να πούμε τέρμα στην κοροϊδία. Υπάρχουν τρόποι χωρίς να καταφεύγουμε στην βία. Να, το έδειξαν πρόσφατα οι φοιτητές του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου όταν με τα χειροκροτήματά τους ανάγκασαν τον Πρόεδρο Χριστόφια να σταματήσει την ομιλία του και να αποχωρήσει από το βήμα σαν βρεγμένη γάτα. Ας κάνουμε το χειροκρότημα μόδα. Μόλις κάποιος πολιτικός αμολά μια αγωνιστική κοτσάνα ας τον χειροκροτούμε με πάθος και αν κατά τη διάρκεια του χειροκροτήματος σπάσει η μύτη του από την πίεση στο νευρικό του σύστημα, ε τι να κάνουμε, ας πρόσεχε. Τώρα εάν ο πολιτικός συνεχίσει το τροπάριό του τότε σύσσωμοι ως μια φωνή ας του τραγουδήσουμε το γνωστό άσμα των παιδικών μας χρόνων “ΕΝΑ ΝΕΡΟ ΚΥΡΑ ΒΑΓΓΕΛΙΩ ΕΝΑ ΝΕΡΟ ΚΡΥΟ ΝΕΡΟ”. Αν ούτε τότε συνετιστεί, ε γαμώ το θκιάολο μου ένα παπούτσι αθλητικό που να μυρίζει κιόλας στην μούρη του δεν θα έβλαπτε. Ή θα πάρουμε τις λέξεις μας πίσω, ακόμη και με το ζόρι, ή σε λίγο θα κάνουμε ΑΓΩΝΑ ποιος θα φορέσει φέσι πρώτος.

Advertisements