Τουρκοκυπριακές πονηριές

Αναφέρω στα γρήγορα τρία περιστατικά της νοοτροπίας που διακατέχει τους Τουρκοκύπριους.

Α) Στο αεροδρόμιο της Λάρνακας, στον χώρο της στάθμευσης κόσμος πολύς βρίζει, φωνάζει, κορνάρει, χωρίς να διαφαίνεται ο λόγος της όλης κακοφωνίας. Τα αυτοκίνητα ανίκανα να βρουν την έξοδο, έχουν μπλοκάρει τους διαδρόμους. Τελικά το πρόβλημα, ένας ηλίθιος πάρκαρε στον διάδρομο εξόδου, προφανώς επειδή δεν βρήκε άλλο χώρο κοντά στην είσοδο του αεροδρομίου και έφυγε κλείνοντας, έτσι τον δρόμο προς την έξοδο. Νοείτε ότι ο κουτοπόνηρος κυπραίος δεν ήταν άλλος από το είδος που ευδοκιμεί στα κατεχόμενα, τουτέστιν αδελφός των ακελικών κυπρίων, δηλαδή ένας σκατάς τουρκοκύπριος.

Β) Στον δρόμο της επιστροφής στην Λευκωσία πάλι ένας με πινακίδες της κατοχής σαν πετεινάρι προσπερνούσε τ’ αυτοκίνητα κατά βούληση χωρίς να σημαδοτεί χωρίς καμιά ένδειξη ωσάν να ήταν μόνος στον δρόμο.

Γ ) Στην Λευκωσία σ’ ένα στενό δρομάκι, ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ εισήλθε ο αδελφός τους, πάρκαρε πάνω στον πεζόδρομο και βγήκε έξω καμαρωτός καμαρωτός. Όταν του έκανα παρατήρηση, ότι όχι μόνο μπήκε μονόδρομο αλλά πάρκαρε και στην λάθος μεριά, με κατατρόπωσε λέγοντας το αμίμητο «γίγα το κίνισι έντι αινναρκίσω». Όντως δεν άργησε διότι ένας προφανώς σωβινιστής φορτηγατζής άρχισε να κορνάρει αγρίως, οπότε ο Τούρκος ξεφύτρωσε από το κατάστημα που μπήκε και στο πι και φι πήγε να φύγει πριν το φορτηγό παρασύρει το αμάξι του.

Όσοι νομίζουν ότι αυτά τα τρία περιστατικά είναι τυχαία, κοιμούνται. Οι Τουρκοκύπριοι βιώνουν την ύπαρξή τους ως νικητές, ως κατακτητές και ως οι εξουσιαστές μας. Καταλαβαίνουν πολύ καλά και αυτές τις παραμέτρους όπως κατανοούν και την δικιά μας υποτέλεια προς αυτούς. Αφού εμείς συμπεριφερόμαστε σαν οι Τουρκοκύπριοι να είναι ο περιούσιος λαός του Θεού γιατί να μην το κάνουν και αυτοί; Βρίσκουν και κάνουν. Καιρός να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι εδώ υπάρχουν νόμοι που ισχύουν για όλους τους πολίτες. Ακόμη και για τους Τουρκοκύπριους.

Advertisements