THE LOSER (Ο ΧΑΜΕΝΟΣ)….ΜΕΡΟΣ Α’

ΕΘΝΙΚΩΛΟΓΙΚΟΝ ΕΚΔΟΤΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Να ένας τίτλος μιας χολιγουντιανής ταινίας, αγγλοτουρκικής παραγωγής,  στην οποία θα μπορούσε να πρωταγωνιστεί ο Πρόεδρος Χριστόφιας. Πέρασαν τρία χρόνια διακυβέρνησης των αριστερών προοδευτικών δυνάμεων του κομμουνισμού και της ισότητας και ο Πρόεδρος Χριστόφιας, με τις δυο τηλεοπτικές του εμφανίσεις, τα γιόρτασε δεόντως, με καινούριες γκάφες, καινούριους αυταρχισμούς και με το ίδιο αλαζονικό υφάκι. Δεν έχει νόημα να αναλύσει κανείς τα τρία πρώτα χρόνια του Χριστόφια, είναι πασιφανές, ακόμη και στους οπαδούς του, ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά με αυτήν τη διακυβέρνηση. Ο Πρόεδρος, ως μαζοχιστής ολκής, αυτομαστιγώνεται με την κάθε του πράξη, με την κάθε του δήλωση. Βλέπει, ακόμη, συνωμοσίες και συνωμότες έτοιμους να τον κατασπαράξουν και να οδηγήσουν την Κύπρο του στα κακά χέρια της ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ. Το ακελικό αντίδοτο της διχοτόμησης είναι η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, η οποία δια μαγείας θα επανενώσει τη νήσο μας, χωρίς κανείς να μας πει πώς και με ποιο κόστος και με ποια κομμάτια της πατρίδας μας θα επανενωθούμε. Τώρα, το γεγονός ότι για την πλειοψηφία του λαού μας – και αυτό απέδειξε το Σχέδιο Ανάν – η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ είναι συνώνυμη με τη ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ, δεν προβληματίζει καθόλου τους κυβερνώντες, διότι απλούστατα οι εντολές τους εξ άνωθεν (δες Βρετανούς και άλλους) είναι να πουλήσουν τη λύση της ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ – ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ ως επανένωση του νησιού και να ανατρέψουν τα αποτελέσματα της καταψήφισης του σχεδίου Ανάν.  Εδώ, όμως, ο Χριστόφιας τα έχει κάνει κυριολεκτικά θάλασσα. Όχι μόνο δεν μπορεί να πουλήσει αυτή τη λύση στους Κύπριους, δεν μπορεί καν να την δώσει για προβληματισμό στα ίδια τ’ αρνιά του κόμματός του, τη μάζα του ακελικού κόσμου. Μου φαίνεται ότι ο πρόεδρος είναι πια άχρηστος και στους Άγγλους και στους Τούρκους. Ένας Πρόεδρος, ο οποίος δεν μπορεί να πείσει το λαό του για μια λύση, με την οποία συμφωνούν όλα τα κόμματα πλην κάποια πολύ μικρά, ένας Πρόεδρος που συγκυβερνά με το πρώτο και τρίτο μεγαλύτερο κόμμα του νησιού, έχοντας και ως ουσιαστική συμπολίτευση και το δεύτερο κόμμα μαζί του, τον δεξιό ΔΗΣΥ, είναι ανίκανος και άχρηστος για τους ισχυρούς της γης που θέλουν λύση σήμερα και όχι σε βάθος χρόνου.

Ό,τι ήταν να κάνει ο Χριστόφιας για τα αφεντικά του το έκανε. Εξουδετέρωσε τη συμφωνία της 8ης  Ιουλίου του Παπαδόπουλου, έδωσε στους Τούρκους και δώρα και μπαξίσια και υποχωρήσεις και ένας Θεός ξέρει πόσα άλλα. Η εκ περιτροπής προεδρία, η αποδοχή της παραμονής των εποίκων στα εδάφη μας και η σταθμισμένη ψήφος, συν τα άλλα, όπως το αναλλοίωτο του καθεστώτος των βάσεων, το περιουσιακό και οι αποζημιώσεις που εμείς θα πληρώσουμε, και στο εσωτερικό η αφελληνοποίηση της παιδείας μας και του πολιτισμού μας, όπως και η υπόσχεση ότι η κρατική γη και η εκκλησιαστική γη στα κατεχόμενα θα δοθούν στους Τούρκους, μας έχουν μείνει «αγγονίν». Αυτά όλα, όμως, δεν αρκούν, εάν ο Χριστόφιας δεν μπορεί να τα πουλήσει στον κυπριακό λαό και αυτό το γεγονός, ότι είναι ανίκανος να κάνει κάτι τέτοιο τον οδηγεί στις καθημερινές γκάφες και εμμονές του. Βλέπει την εξόντωσή του και κλαίει σαν μωρό με κάθε ευκαιρία, ενώ είναι ο πιο προνομιούχος πρόεδρος που είχε ποτέ η Δημοκρατία. Κάτω από άλλες συνθήκες, εάν ο ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ δεν του ήταν αλληλέγγυοι, τα κόμματα αυτά θα τον έστελλαν στο σπίτι του νύκτα μάλιστα, σε λίγες μέρες, με ελάχιστες διαδηλώσεις και ελάχιστες κινητοποιήσεις. Βλέπει εχθρούς παντού και επιτίθεται σε δημοσιογράφους και εκστομίζει απίστευτες κατηγορίες και δεν ντρέπεται ούτε κατανοεί πως είναι Πρόεδρος και όχι κάποιος καφετζής σε καφενείο μικρού χωριού.

Είναι σχεδόν σίγουρο ότι στις κάλπες τις 22ας Μαΐου το κόμμα του προέδρου δεν θα τιμωρηθεί σε μεγάλο βαθμό, ώστε ν’ ανησυχήσει ιδιαιτέρως ο Πρόεδρος. Είναι επίσης πάλι σίγουρο ότι οι Άγγλοι και οι Τούρκοι, με την άνοδο του ΔΗΣΥ, θα μας φωτογραφίσουν και τον επόμενο Πρόεδρο της κυπριακής δημοκρατίας, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον ακελικό της δεξιάς, Νίκο Αναστασιάδη. Ας ελπίσουμε ότι στις εκλογές θα τιμωρηθεί τουλάχιστον το ΔΗΚΟ. Εάν το ΔΗΚΟ υποστεί ήττα, τότε μπορούμε να ελπίζουμε στην απομάκρυνση του Κάρογιαν και κατά συνέπεια στο διαζύγιο ΑΚΕΛ – ΔΗΚΟ στην κυβέρνηση, που αυτό θα ανοίξει τις προοπτικές για την έναρξη των διαδικασιών για τη δημιουργία ενός ενοποιημένου τρίτου πόλου, που θα παλέψει στις προεδρικές εκλογές, για να αποφύγουμε το αυτοκτονικό δίλημμα Χριστόφιας ή Αναστασιάδης.

Μετά τις εκλογές όποιο και να ‘ναι το αποτέλεσμα, η ΕΔΕΚ, το ΕΥΡΩΚΟ και οι Οικολόγοι θα πρέπει ολόισια να βρουν τρόπους ενοποίησής τους, με σκοπό τη διεκδίκηση της Προεδρίας, με στόχο να αναγκάσουν το ΔΗΚΟ και τους λεγόμενους απορριπτικούς του ΔΗΚΟ να συμμαχήσουν μαζί τους, για να υπάρξει ένας δυνατός ΤΡΙΤΟΣ ΠΟΛΟΣ, ικανός να εκτοπίσει ένα από τα δυο κόμματα, ΔΗΣΥ – ΑΚΕΛ, να περάσει στον δεύτερο γύρο.

Νοείται ότι κανείς από εμάς δεν θα ψηφίσει ΔΗΣΑΚΕΛ. Η μόνη ριζοσπαστική θέση είναι να δουλέψουμε σκληρά όλοι, για να ηττηθεί το ΔΗΚΟ. Ο θάνατος του σημερινού ΔΗΚΟ ίσως ν’ αποτελέσει το πρώτο βήμα για τη σωτηρία μας. Οι καιροσκόποι του ΔΗΚΟ δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Μαζί με τον «χαμένο» ετοιμάζουν την αντεπίθεσή τους. Το ίδιο και οι Εγγλέζοι. Δεν πρέπει να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο μιας νέας σύμπραξης ΑΚΕΛ – ΔΗΚΟ, με αγγλόφιλο ΔΗΚΟϊκό υποψήφιο για τη διεκδίκηση της εξουσίας. Γι’ αυτό και ο αγώνας μας είναι σε τρία μέτωπα εναντίον του ΑΚΕΛ, του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ.

ΜΕΡΟΣ Β’ στο επόμενο φύλλο.

Advertisements