ΕΘΝΙΚΩΛΟΓΙΚΟΝ ΕΚΔΟΤΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Προς το 2011…

Τι μπορούμε να αναμένουμε από το 2011; Το ερώτημα είναι βασανιστικό μιας και εκτός απροόπτου κάθε χρονιά που περνά φαίνεται πως ήταν και καλύτερη. Δυστυχώς, φέτος, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, οδεύουμε στον νέο χρόνο με λάθος πυξίδες. Σε Κύπρο και Ελλάδα αγνοούμε τις πραγματικές διαστάσεις των προβλημάτων , αγνοούμε τα πραγματικά προβλήματα και παραπλανητικά ασχολούμαστε με άλλου είδους προβληματισμούς μακριά από την ουσία των πραγμάτων. Όλοι, σε Κύπρο και Ελλάδα, ασχολούμαστε πολύ περισσότερο με την οικονομική κρίση και τα επακόλουθά της χωρίς καν να αγγίζουμε τις εθνικές πτυχές της κρίσης, χωρίς να προσδιορίζουμε ποιοι και γιατί είναι οι πρωτεργάτες αυτής της κρίσης. Μας απασχολεί το προσωπικό μειωμένο βιοτικό επίπεδο, που είναι φυσικό, χωρίς όμως να μας απασχολεί και τίποτε άλλο ωσάν να και τα άλλα δεν παίζουν. Θέλουμε όλοι να μην επωμιστούμε τα βάρη των δανείων και τις χρεοκοπήσεις της χώρας αλλά ως εκεί. Φωνάζουν όλοι, και μόνο ελάχιστοι προσπαθούν να δουν τις άλλες παράμέτρους αυτής της κρίσης.

Στο Κυπριακό, πέραν των μεγάλων υποχωρήσεων που έγιναν από τον Χριστόφια και πέραν από τη συνεχή μουσουλμανοποίηση δια μέσου της μετανάστευσης της νήσου, το ΑΚΕΛ και οι υπόλοιπες προοδευτικές δυνάμεις προχωρούν ακάθεκτοι προς την αποδόμηση κάθε ελληνικού και εθνικού στοιχείου στο εσωτερικό μέτωπο. Η επίθεση κατά της ελληνικής παιδείας και της Εκκλησίας παίρνει πολύ επικίνδυνες διαστάσεις χωρίς ουσιαστικές αντιστάσεις. Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι ακόμη πιο τραγικά, μιας και οι απειλές από τους εξωτερικούς κινδύνους δεν είναι τόσο ορατές όσο στην Κύπρο. Στη Θράκη και στο Αιγαίο η Τουρκία αλωνίζει χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να μην έχει τα κότσια ούτε καν να έρθει σε μια συμφωνία με την Κύπρο για την αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ), όπως έκαναν οι άλλες γειτονικές χώρες. Η Θράκη μουσουλμανοποιείται και κυπροποιείται και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός. Η Αλβανία ονειρεύεται τη ΜΕΓΑΛΗ Αλβανία διεκδικώντας ελληνικά εδάφη κι εμείς είμαστε ανίκανοι, έστω και θεωρητικά, να υπερασπίσουμε τα δικαιώματα των ολίγων εναπομείναντων Βορειοηπειρωτών. Με δεδομένο το γεγονός ότι στην Ελλάδα σήμερα κατοικούν εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανοί μετανάστες, δεν είναι μόνο η Τσαμουριά που παίζει για την Αλβανία αλλά και οι ελληνικότατοι Αρβανίτες και η μεγάλη μειονότητα των μεταναστών. Τον αλβανικό εθνικισμό τον έχουμε δει και στην Αλβανία και στο Κόσσοβο και αλλού και γνωρίζουμε πολύ καλά ώσπου μπορεί να φτάσει. Στη ΦΥΡΟΜ τα ίδια. Ακόμη και στο πιο φτωχό και αδύναμο κράτος της Ευρώπης δεν μπορούμε να είμαστε πειστικοί. Τρώμε καρπουζιές από ένα κράτος που γνωρίζει πολύ καλά ότι αύριο μπορεί να μην υπάρχει καν, εκτός εάν νικήσει έστω και στο όνομα την Ελλάδα.

Απειλή για την Ελλάδα είναι και η «φίλη» Βουλγαρία, η οποία είτε δια μέσου Τουρκίας είτε διάμεσου ΦΥΡΟΜ ονειρεύεται και αυτή την έξοδο της προς τη θάλασσα του Αιγαίου. Εάν σε αυτά τα εθνικά προβλήματα προσθέσουμε και τα άλλα, δηλαδή την εκχώρηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο ΔΝΤ, τη μετανάστευση, η οποία έχει πάρει πολύ επικίνδυνες τροχιές και την εθνομηδενιστική υστερία, που έχει καταλάβει την οικονομική και πνευματική ελίτ της χώρας, το 2011 δεν διαφαίνεται ιδιαιτέρως λαμπρό και ευοίωνο. Μαζί με την επίθεση κατά της Εκκλησίας και καθετί που θυμίζει Ελλάδα και ελληνικό πολιτισμό, από τη γλώσσα μας μέχρι τα τραγούδια μας και την ιστορία μας, υπάρχει και κάτι άλλο που παίρνει εθνοκτόνες διαστάσεις, η ΤΟΥΡΚΟΛΑΓΝΕΙΑ που διακατέχει όχι μόνο την Ελίτ αλλά και μεγάλα στρώματα του ελληνικού πληθυσμού. Φτάνουμε στον πάτο και πιο κάτω δυστυχώς είναι ο απόπατος και όχι η αντίστροφη μέτρηση. Δεν γνωρίζω πώς και ποτέ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ αυτή την εθνική παρακμή. Ξέρω μόνο ότι ακόμη κι εμείς που αναγνωρίζουμε τους κινδύνους αρνούμαστε να προχωρήσουμε πιο πέρα και να δώσουμε έστω και κάποιες θεωρητικές λύσεις σε αυτά τα προβλήματα. Αρνούμαστε να πάρουμε πρωτοβουλίες ώστε να σταματήσει  αυτή η κατρακύλα. Η απόπειρα του Θεοδωράκη και άλλων είναι κάτι αλλά δεν φτάνει. Χρειαζόμαστε ταυτοχρόνως και ένα ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ που θα μας βγάλει από την κρίση ΕΛΛΗΝΙΚΑ, αλλιώς θα διώξουμε τον Γιωργάκη και τον Χριστόφια για να βγάλουμε κάποιους άλλους, που πάλι θα μας οδηγήσουν σε εθνικές περιπέτειες. Χρειαζόμαστε μια ΕΛΛΗΝΙΚΗ πρόταση για την οικονομία για να είναι κατανοητό ότι ΝΑΙ, πρέπει να πέσει το ΒΙΟΤΙΚΟ μας επίπεδο, όχι για να κάνουμε απεργίες και να σπάμε το κέντρο της Αθήνας, αλλά για να φτιάξουμε μια ΠΑΙΔΕΙΑ και μια ΑΜΥΝΑ που να μπορεί να μας εξασφαλίσει τη ζωή μας ως ΕΛΛΗΝΕΣ σε αυτό τον τόπο. Χρειαζόμαστε άλλα εργαλεία για να ερμηνεύσουμε τον κόσμο μας. Δεν αρκεί καμιά κινητοποίηση για να σωθούμε. Χρειάζεται μια ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ σε Κύπρο και Ελλάδα, οικονομική, εκπαιδευτική και πολιτιστική που θα μας κάνει πιο φτωχούς αλλά πιο ανθρώπους. Φτάσαμε ως εδώ, διότι χάσαμε στη διαδρομή του υψηλού βιοτικού επιπέδου και του εκσυγχρονισμού μας την ταυτότητά μας, το ελληνικό μας πρόσωπο. Μόνο ως Έλληνες μπορούμε να βγούμε από την κρίση. Καλά κάνουν οι δικοί μας πνευματικοί άνθρωποι να μην ψάχνουν στην Ευρώπη ή αλλού για τις λύσεις και τις προοπτικές του ελληνισμού. ΕΔΩ είναι ο παράδεισος κι η κόλαση εδώ. Ας διαλέξουν. Ο λαός είναι έτοιμος να θυσιάσει όχι μόνο το βιοτικό του επίπεδο αλλά και τη ζωή του. Δεν μιλάμε για όλο τον λαό. Μιλάμε γι’ αυτή τη μαγιά που χρειάζεται για να πάρει φωτιά όλος ο κάμπος.

 

 

Advertisements