κείμενα νεοκυπριακής βλακείας

ΠΡΟΛΟΓΟΣ  ΣΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Σὰν πρόκες πρέπει νὰ καρφώνονται οἱ  λέξεις

Νὰ μὴν τὶς παίρνει ὁ ἄνεμος.

Μανόλης Αναγνωστάκης

Ποτέ ξανά στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας ένας πρόεδρος δεν κατάφερε να μας ξεφτιλίσει όσο ο Δημήτρης Χριστόφιας. Ακόμη και ο Βασιλείου μπροστά του μοιάζει με ακαδημαϊκό πολιτικό επιστήμονα ολκής. Ο Χριστόφιας δεν είναι απλά ένας απλός χωριάτης, ένας άνθρωπος λαϊκός, ευαίσθητος στα προβλήματα του λαού του, αλλά ένας πραγματικός Χώρκατος απ’ αυτούς που ο λαός νήστεψε μήνες και μήνες για να βγάλει σοφές παροιμίες όπως «δώσ’ του χώρκατου θάρρος τζιαι εν να μπει στο κρεββατι σου με τες ποΐνες». Φυσικά με αυτό το βιβλιαράκι δεν έχουμε σκοπό να σκιαγραφήσουμε την προσωπικότητα του Προέδρου ούτε να κριτικάρουμε την πολιτική του σταδιοδρομία. Θέλουμε μονάχα να υπονοήσουμε, και εάν θέλετε να υποδείξουμε, ότι δεν ισχύει πάντα το ρητό που λέει πως ο κάθε λαός αξίζει τον ηγέτη που έχει. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο λαός μας αξίζει πολύ περισσότερα από έναν Χριστόφια. Κανένας Κύπριος δεν θα πήγαινε στην καρδιά του κτήνους, στην καρδιά των εχθρών μας και να πρόσβαλλε με αυτό τον τρόπο την Κύπρο όπως έκανε ο πρόεδρος στην Νέα Υόρκη. Ας αφήσουμε όμως αυτά και ας έρθουμε στην ουσία.

Ο Χριστόφιας με την πρόσφατη ομιλία του στη Νέα Υόρκη αξίζει και επαίνους, μιας και μ’ ένα sparrow, που θα έλεγε κι ίδιος, σκότωσε  δυο τρυγώνια. Ο Χριστόφιας στη Νέα Υόρκη σκότωσε τον πολιτικό λόγο, δολοφονώντας ταυτοχρόνως και την αγγλική γλώσσα. Η προφορά του δεν μας πειράζει, μάλιστα η κάκιστη προφορά θα μπορούσε να ήταν και η αιχμή ενός αντιιμπεριαλιστικού λόγου, εκφερόμενος σκοπίμως για να υπονομεύσει όλους αυτούς τους κρυόκωλους αποικιοκρατούμενους μάνκκις, που θα έλεγε κι ο Χριστόφιας, που με την προφορά τους την άψογη δίνουν καλύτερα τα διαπιστευτήριά τους στους αποικιοκράτες. Ούτε μας ενοχλούν τα κάκιστα αγγλικά του Προέδρου. Αυτό που ενοχλεί στην ομιλία του  είναι η προχειρότητά του και το ΧΩΡΚΑΘΚΙΟΝ της όλης παρουσίασής του, όπου ο Χριστόφιας, ως αρχιποιμένας της Κύπρου, οδηγεί  το ποίμνιό του στα δόντια των Λύκων, στην απόλυτη κατάπτωση. Πόση εμπιστοσύνη μπορούμε να έχουμε σε έναν πρόεδρο να διεκδικήσει τα εθνικά μας δικαιώματα, όταν αντιμετωπίζει μία σημαντικότατη παρουσία του σε έναν τέτοιον χώρο με τόση προχειρότητα και ανευθυνότητα. Ο Χριστόφιας παραμερίζει την υπερήφανη ελληνική γλώσσα, ώστε δια μέσου μιας αγγλικής, που μάλιστα την παρα-βιάζει, να μας ξεφτιλίσει σε σημείο, που ακόμη και φιλέλληνες αλλοδαποί τελικά να έχουν πειστεί ότι δεν μας αξίζει η ελευθερία και ίσως να ήταν καλύτερα για μας να υποταχθούμε στο νεοοθωμανικό άρμα της Τουρκίας. Νοείται ότι εάν ο Χριστόφιας μιλούσε ελληνικά ως όφειλε, μιας και δεν κατέχει τα αγγλικά, δεν θα γελοιοποιούσε τον εαυτό του και μαζί ολόκληρη την Κύπρο.

Προβληματίστηκα πάρα πολύ για το πώς θα παρουσίαζα το βιβλιαράκι αυτό. Πρώτα είχα σκεφτεί να βάλω μόνο την ομιλία, χωρίς κανένα σχόλιο. Όμως έτσι θα ήταν απλώς ένα ντοκουμέντο μιας σφαγής της αγγλικής γλώσσας και μια δεύτερη σφαγή των Ελλήνων της Κύπρου, διότι, απ’ ότι ισχυρίζεται έμμεσα ο Χριστόφιας, δεν μας έφτασε η σφαγή του ’74. Μετά σκέφτηκα να μεταφράσω την όλη ομιλία είτε στην κοινή ελληνική, είτε στην τοπική μας διάλεκτο, είτε ακόμη ανάμεικτα όπως άλλωστε μιλά τζιαι ο πρόεδρός μας τζιαι οι άλλοι κυπριακοί κυπραίοι που το παίζουν ή είναι λαϊκιστές. Δοκίμασα πολλά πριν καταλήξω σε κάποια σχόλια, πότε ως μια πραγματική μετάφραση, πότε ως μια μετάφραση όπως θα την εννοούσε ο πρόεδρος και πότε μέσα στην αγανάκτησή μου με ειρωνικά ή μεταφορικά σχόλια. Είναι γνωστό ότι οι αποικιοκρατούμενοι λαοί, με λαμπρή εξαίρεση τους Έλληνες της Κύπρου, μιλούσαν μια περίεργη διάλεκτο, τα λεγόμενα PIDGIN ENGLISH,  με τα οποία προσδιόριζαν και τους εαυτούς τους. Ο Χριστόφιας, ως ενισχυτής της αποικιοκρατίας και ως μέλος ενός κόμματος που ταυτίστηκε, με την αποικιοκρατία, ανακάλυψε τα Πεζουνοεγγλέζικα 60 χρόνια μετά τη σχετική μας ελευθερία και 60 χρόνια μετά την ανεξαρτησία, που κερδήθηκε χωρίς οι δικοί του να χύσουν έστω και μια σταγόνα αίματος.

Αρχίζουμε αυτή τη νέα σειρά ΚΕΙΜΕΝΑ ΝΕΟΚΥΠΡΙΑ­ΚΗΣ ΣΗΨΗΣ με την ομιλία του εξοχότατου προέδρου Δημήτρη Χριστόφια που το Δίκωμο, με την ελπίδα ότι οι Ττέρκοι και οι Κρεικ-σίπριος εν να ζήσουν μαζί ευτυχισμένοι σε μια Κύπρο ενωμένη χωρίς εθνικισμούς τζιαι εθνικούς ύμνους τζιαι μουσκουρούθκια.

God Save the Queen

τζι ας γινεί το γαίμαν τους αυλάτζιιν.

 

Advertisements